Nationaal park Asinara

Tours en tickets voor Nationaal park Asinara: welke boeken

Asinara is het lange, lege eiland voor de noordwestpunt van Sardinië, dat 112 jaar lang gesloten was voor het publiek en vandaag alleen per boot te bezoeken is vanuit Stintino, twintig tot dertig minuten over de zeestraat, of met een minder frequente veerboot vanuit Porto Torres, vijf kwartier varen. Er zijn geen privéauto's toegestaan op het eiland, niemand woont er permanent en er is vrijwel niets te koop, dus de keuze die u moet maken is hoe u zich eenmaal aan land verplaatst. De veerboten uit Stintino leggen aan bij Fornelli in het zuiden, waar de zwaarbeveiligde gevangenis staat, en vanaf daar is het eiland achttien kilometer lang over één betonnen weg: de begeleide tochten per terreinwagen rijden het in een dag over de volle lengte, met stops bij de gevangenissen, een zwempartij in een van de toegestane baaien en een lunch, en zijn de manier om alles te zien;

het toeristentreintje en de bus doen een kortere versie; elektrische fietsen, te huur in Fornelli en in de zomer vooraf te reserveren, zijn de beste keuze voor wie fit is, en gewone mountainbikes voor wie nog fitter is, want er is geen schaduw. De zeilboten, catamarans en oude vissersboten uit Stintino brengen de dag door langs de beschutte oostkust, gaan voor anker om te zwemmen in de turquoise baaien, serveren de lunch aan boord en zetten passagiers een uur of twee aan land bij Cala Reale of Cala d'Oliva; boten voor vistoerisme koken de vangst. Duiken en snorkelen kan alleen met erkende gidsen. Aan land gaan kost een kleine parkbijdrage, meestal inbegrepen in het ticket. Neem water, een hoed en eten mee, en voer de ezels niet.

Nationaal park Asinara bezoeken: wat u ziet

Het nationaal park werd in 1997 opgericht, een jaar voordat de laatste gevangenen vertrokken, en omvat de 52 vierkante kilometer van het eiland, samen met een beschermd zeegebied van 108 vierkante kilometer eromheen; het eiland is een smalle keten van vier heuvelachtige blokken graniet en schist, verbonden door lage landengten, met als hoogste punt 408 meter op de Punta della Scomunica, met een woeste westkust vol kliffen en een zachte oostkust van baaien en stranden. Zijn geschiedenis is er een van opsluiting. In 1885 verdreef de Italiaanse staat de vijfhonderd herders en vissers, die aan de overkant Stintino stichtten, om er een quarantainestation voor schepen te bouwen, het lazaret bij Cala Reale, en een agrarische strafkolonie. In de Eerste Wereldoorlog werden hier zo'n vierentwintigduizend Oostenrijks-Hongaarse krijgsgevangenen aan land gezet, van wie er vijf- tot zevenduizend stierven aan cholera en tyfus; hun beenderen rusten in een ossuarium boven Campu Perdu, en een kapel die zij bouwden staat er nog altijd.

In de jaren zeventig werd de afdeling Fornelli een maximaal beveiligde gevangenis voor terroristen van de Rode Brigades, en later, onder het strenge 41-bis-regime, voor maffiabazen, onder wie Totò Riina; en in de zomer van 1985 werden de magistraten Giovanni Falcone en Paolo Borsellino met hun gezinnen ondergebracht in het gastenverblijf bij Cala d'Oliva om er in veiligheid de aanklacht voor het maxiproces van Palermo te schrijven. De afsluiting bewaarde wat de rest van de kust verloor. Lage mediterrane maquis van wolfsmelk, mastiekstruik en jeneverbes, stevig begraasd door verwilderde geiten en wilde zwijnen, bedekt de heuvels, met moeflons, wilde paarden en het symbool van het eiland, de kleine witte albinoezels, zo'n honderdtwintig in getal, met blauwe ogen en half blind in de zon, van wie niemand de herkomst kent, al was de Latijnse naam van het eiland waarschijnlijk Sinuaria, het bochtige, en niet het eiland van de ezels. Audouins meeuwen, kuifaalscholvers en slechtvalken nestelen op de kliffen, bij Cala Reale werkt een opvangcentrum voor zeeschildpadden, en de stranden van Cala Sabina en Cala d'Arena, dat laatste voor iedereen gesloten, behoren tot de mooiste van Sardinië.

Nationaal park Asinara: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Vanuit Stintino varen de boten dagelijks van ongeveer april of mei tot oktober, en in de winter zelden. Mei, juni en september zijn de beste maanden, met de maquis in bloei in de lente, zeewater dat vanaf juni warm genoeg is en draaglijke temperaturen om te fietsen; juli en augustus zijn heet, schaduwloos en druk, met boten, fietsen en jeeps die dagen van tevoren volgeboekt zijn, al vangt het eiland zijn paar honderd dagelijkse bezoekers gemakkelijk op;

de mistral, die hard uit het noordwesten waait, legt in elk seizoen de overtochten stil. Zwemmen mag alleen op de aangewezen stranden. Reken op een volle dag. Het strand La Pelosa van Stintino, waarvoor in de zomer nu zelf een kaartje nodig is, ligt naast de haven, Alghero en het park van Porto Conte liggen een uur naar het zuiden, en Castelsardo een uur naar het oosten.