Nationaal park Alejandro de Humboldt
Cuba
Het park Alejandro de Humboldt beslaat de natste, wildste en minst toegankelijke bergen van Cuba, aan de oostpunt van…
Geen online ticket
Foto: VIChapayev at Wikitravel, CC BY-SA 1.0
Desembarco del Granma, de landing van de Granma, ligt op de zuidwestpunt van de oude provincie Oriente in het oosten van Cuba, rond Cabo Cruz, waar de Sierra Maestra de Caribische Zee ontmoet, en het is een plek met een dubbele betekenis: een heiligdom van de Cubaanse revolutie en een geologisch monument van wereldbelang. Het is een van de afgelegenste hoeken van het eiland: het dichtstbijzijnde stadje, Niquero, een suikerhaven met houten huizen, ligt zeventien kilometer van de parkingang, de steden Manzanillo en Bayamo liggen anderhalf en tweeënhalf uur rijden weg, en Santiago de Cuba is een lange dag rijden over de spectaculaire maar vervallen kustweg of de snelweg door het binnenland; de dichtstbijzijnde toeristenhotels liggen in de kleine badplaats Marea del Portillo, anderhalf uur naar het oosten, die excursies organiseert. Openbaar vervoer is schaars en brandstof onzeker, zodat een huurauto met chauffeur, of een georganiseerde tour, het realistische vervoermiddel is.
Bij de parkpoort, voorbij het dorp Belic, betaalt u een toegangsprijs en neemt u gidsen in de arm, die op de paden verplicht zijn. Het bezoek bestaat uit drie delen. Bij Las Coloradas vormen een klein museum, een replica op ware grootte van het jacht en een verhoogd betonnen looppad van 1,3 kilometer lang door een dicht mangrovemoeras naar het precieze punt op de kust waar de expeditie aan land ging, samen het historische monument. Een paar kilometer verderop begint het archeologische natuurpad van El Guafe, een rondwandeling van ongeveer drie kilometer, twee uur, door droog bos en karst, met bezoeken aan grotten. De weg eindigt bij het vissersdorp Cabo Cruz, met een vuurtoren, een eenvoudig restaurant en een rif vlak bij de kust om te snorkelen. Langere begeleide wandelingen, op afspraak, bereiken de grote zinkgaten en de hogere terrassen.
Het nationaal park werd in 1986 opgericht en in 1999 ingeschreven als het eerste natuurlijke UNESCO-werelderfgoed van Cuba; het beslaat ongeveer 418 vierkante kilometer, inclusief een zeegedeelte. UNESCO nam het op vanwege zijn zeeterrassen, het grootste en best bewaarde stelsel van opgeheven kalksteenterrassen ter wereld. De kust ligt hier naast de grens tussen de Caribische en de Noord-Amerikaanse plaat, voor de kust gemarkeerd door de Kaaimantrog, die binnen een paar kilometer van de oever tot meer dan zevenduizend meter diep wegzakt, en in de laatste paar miljoen jaar is het land in schokken opgeheven, terwijl de zeespiegel met de ijstijden steeg en daalde; telkens wanneer beide lang genoeg stabiel bleven, sneden de golven een klif uit en bouwde een koraalrif aan de voet ervan een platform op, en elke volgende opheffing tilde de hele trap hoger op. Het resultaat is een reeks van zo'n twintig reusachtige treden, van 180 meter onder de huidige zeespiegel tot 360 meter erboven, een totaal hoogteverschil van 540 meter, waarbij elke stootbord een verticale fossiele zeeklif tot honderd meter hoog is, met door golven uitgeslepen inkepingen en zeegrotten die nu ver landinwaarts gestrand liggen, en elke trede een niveau van oud rif. De kalksteen is opgelost tot een woeste karst met vlijmscherpe randen, ‘hondentand’ genoemd, met grotten, canyons en instortingsdolines, waarvan de indrukwekkendste de Hoyo de Morlotte is, zevenenzeventig meter diep en meer dan vijftig meter breed.
Het klimaat is het droogste van Cuba, in de regenschaduw van de Sierra Maestra, en de terrassen dragen een halfwoestijnachtig struikgewas en droog groenblijvend bos van grote botanische waarde, met zo'n vijfhonderd plantensoorten, waarvan meer dan de helft alleen op Cuba voorkomt en een dozijn alleen hier, waaronder hoge zuilcactussen, waarvan er één, aan het pad van El Guafe, op vijfhonderd jaar wordt geschat en ‘de oude getuige’ wordt genoemd. Een kleine nachtactieve hagedis uit een geslacht dat nergens anders op aarde voorkomt, leeft onder de stenen, samen met veel andere endemische reptielen, beschilderde landslakken, de Cubaanse amazone, de Cubaanse trogon, de blauwkopkwartelduif en de bijkolibrie; lamantijnen en vier soorten zeeschildpadden maken gebruik van de kust. De grotten waren heilige plaatsen van het volk van de Taíno, en in een ervan, aan het pad, werd een stalagmiet uitgehouwen tot een figuur met een gezicht, bekend als het idool van het water. De revolutionaire geschiedenis wordt met trots verteld. Op 2 december 1956 bereikte de Granma, een tweedehands motorjacht gebouwd voor twaalf personen en met tweeëntachtig aan boord, onder wie Fidel Castro, zijn broer Raúl en de Argentijnse arts Ernesto Guevara, na zeven dagen op zee vanuit Mexico deze kust, twee dagen te laat, uit koers en zonder brandstof, en liep een eind van het strand vast in de modder; de mannen waadden urenlang door de mangroven, en een van hen merkte op dat het minder een landing was dan een schipbreuk. Drie dagen later werden ze bij Alegría de Pío, een paar kilometer landinwaarts, door het leger overvallen en uiteengedreven; ongeveer twintig overlevenden hergroepeerden zich in de Sierra Maestra en trokken vijfentwintig maanden later Havana binnen. Het originele jacht is tentoongesteld in de hoofdstad.
U kunt het park het hele jaar bezoeken. De beste periode is het droge en relatief koele seizoen van november tot april, wanneer de temperatuur 24 tot 29 graden is en de paden goed te belopen zijn; van mei tot oktober is het zeer heet, boven de 32 graden, vochtig aan de kust, met onweersbuien in de middag en van augustus tot oktober kans op orkanen, waarvan er één in 2005 zware schade aanrichtte. Muggen en zandvliegjes zijn in elk seizoen erg op het looppad door de mangroven, vooral rond zonsopgang en zonsondergang, en insectenwerend middel is onmisbaar.
Wandel vroeg op de dag, neem water mee, draag een hoed en stevige schoenen, want de hondentandkalksteen snijdt door gewone zolen, en neem contant geld mee, want er is nergens geld te wisselen. De verjaardag van de landing, op 2 december, wordt met ceremonies gevierd. Trek een halve tot een hele dag uit. Niquero ligt op twintig minuten, het gedenkteken van La Demajagua, waar de eerste onafhankelijkheidsoorlog begon, bij Manzanillo, en het beginpunt van de wandeling naar de Comandancia de la Plata, het berghoofdkwartier van Castro, drie uur naar het noordoosten.
GetYourGuide biedt geen online tour voor Nationaal park Desembarco del Granma aan; de toegang wordt, als er betaald moet worden, bij de ingang of via de parkbeheerder afgerekend. Parken in de buurt met boekbare tours vindt u op deze pagina.
Nationaal park Desembarco del Granma beslaat 419 km².
Nationaal park Desembarco del Granma werd opgericht in 1986.
Nationaal park Desembarco del Granma ligt Cuba. De kaart op deze pagina toont de precieze locatie.
Cuba
Het park Alejandro de Humboldt beslaat de natste, wildste en minst toegankelijke bergen van Cuba, aan de oostpunt van…
Geen online ticket