Nationaal park Russische Arctis
Rusland
Het nationale park Russische Arctis beslaat de twee noordelijkste stukken land van Eurazië, de archipel Frans Jozefland…
Geen online ticket
Foto: ugraland [1] from Moscow, Russia, CC BY 2.0
Yugyd Va ligt op de westelijke helling van de Noordelijke en de Subpolaire Oeral, in de republiek Komi, in het uiterste noordoosten van Europees Rusland, en het is het grootste nationale park van het Europese deel van Rusland en een van de grootste aaneengesloten stukken ongerept bos en gebergte die in Europa zijn overgebleven, een wegloos land van taiga, heldere rivieren en kale, steenachtige bergkammen, dat per jaar door een paar duizend geharde mensen wordt bezocht, bijna allemaal Russen op raft-, vis- en trektochten. Allereerst moet gezegd worden dat westerse regeringen hun burgers sinds 2022 afraden naar Rusland te reizen, dat de vluchten vanuit Europa zijn opgeschort, dat betalen moeilijk is en dat verzekeringen problematisch zijn, zodat een bezoek voor de meeste buitenlandse lezers op dit moment geen realistisch vooruitzicht is; wat hierna volgt, is een beschrijving van de plek en van de manier waarop zij tot nu toe bezocht is.
Het park heeft kantoren in de stadjes Vuktyl, Pechora en Inta, die aan of vlak bij de spoorlijn liggen die van Moskou naar Vorkoeta loopt, een reis van anderhalve dag, en voor elk bezoek is een vergunning nodig, die u vooraf bij deze kantoren of online koopt en waarop de route en de data vermeld staan. In het park zelf zijn geen wegen. Groepen bereiken de rand van het park met de rupsvoertuigen van plaatselijke chauffeurs, per motorboot de rivieren op, of met een gecharterde helikopter vanuit Pechora of Inta, en trekken daarna op eigen kracht verder, met al hun voedsel bij zich, slapend in tenten of in de eenvoudige blokhutten en schuilhutten die het park met tussenpozen langs de hoofdroutes onderhoudt. De klassieke tochten zijn de afvaart met opblaasraft of catamaran van de rivieren Kozhim, Shchugor, Podcherem of Bolshaya Synya, elk een tot twee weken, met visserij op vlagzalm; de trektocht naar de voet van de berg Manaraga en van de Narodnaya, de hoogste top van de Oeral, vanaf het steunpunt Zhelannaya aan de kant van de Kozhim; en de lange wandeling of helikoptervlucht naar het plateau van Manpupuner, dat in het aangrenzende reservaat ligt.
Het nationale park werd in april 1994 opgericht en beslaat ongeveer 18.900 vierkante kilometer, en in 1995 werd het, samen met het natuurreservaat Pechora-Ilych, dat er in het zuiden aan grenst, ingeschreven als UNESCO-werelderfgoed onder de naam Maagdelijke Komi-bossen, het eerste natuurgebied in Rusland dat op de lijst kwam, een blok van 32.800 vierkante kilometer dat de grootste uitgestrektheid oerboreaal bos is die in Europa is overgebleven, nooit gekapt en nooit door een weg doorsneden. De naam betekent ‘helder water’ in de taal van de Komi en verwijst naar de rivieren van het park, zijrivieren van de Pechora, die ontspringen tussen de sneeuwvelden en gletsjers van de Oeral en koud, snel en zo doorzichtig stromen dat de stenen op de bodem op enkele meters diepte te tellen zijn, door kloven van kalksteen met grotten en pilaren, en die tot de laatste in Europa behoren waar de Atlantische zalm nog in een volledig natuurlijk stroomgebied paait, samen met vlagzalm, taimen en houting. De Oeral, de gebruikelijke grens tussen Europa en Azië, is hier op zijn hoogst en zijn wildst: de Subpolaire Oeral is een alpien landschap van scherpe bergkammen, kaarkommen met kleine gletsjers, de zuidelijkste van de hele Oeral, en meren, dat culmineert in de berg Narodnaya, 1.895 meter, de hoogste top van de hele keten, die pas in 1927 als zodanig werd herkend, en in de berg Manaraga, 1.662 meter, waarvan de top een rij van zeven rotstorens is, als de tanden van een zaag of, in het plaatselijke beeld, als een berenpoot, en die lang voor de hoogste werd gehouden.
Onder de kale, steenachtige toendra van de hoogten ligt een gordel van lariks en kromme berk, en daaronder de taiga, donker, bemost bos van Siberische spar, Siberische zilverspar en Siberische ceder, die hier zijn westelijke grens bereikt, vermengd met berk en ratelpopulier, en onafgebroken doorlopend tot aan de horizon over de uitlopers en de vlakte, met uitgestrekte venen ertussen. De ontmoeting van Europese en Siberische soorten vormt het bijzondere wetenschappelijke belang van het gebied. De zoogdieren zijn die van het noordelijke bos in hun volledige samenstelling: bruine beren, wolven, veelvraten, lynxen, sabelmarters, die hier hun westelijke grens bereiken, boommarters, otters, elanden, wilde bosrendieren en bevers, en tot de vogels behoren het auerhoen, het hazelhoen, de parelduiker, de wilde zwaan, de steenarend, de zeearend, de visarend en de giervalk. De bergen zijn heilig voor de Mansi, het volk van de oostelijke helling, en worden gebruikt door rendierherders van de Komi, die hun kudden in de zomer omhoog naar de toendra drijven. In het noordelijke deel van het park liggen voorkomens van goud en van bergkristal, die in de Sovjettijd werden ontgonnen, en een poging van de regionale autoriteiten en een mijnbouwbedrijf in de jaren 2000 en 2010 om een goudhoudend gebied bij Chudnoe uit het park en uit het UNESCO-werelderfgoed te laten schrappen, werd door natuurbeschermers via de Russische rechtbanken bestreden en ten slotte door het hooggerechtshof nietig verklaard.
Het seizoen is zeer kort. De rivieren zijn ijsvrij en de passen sneeuwvrij van ongeveer eind juni tot begin september, en juli en de eerste helft van augustus zijn de warmste weken, met temperaturen van 12 tot 20 graden in de dalen, terwijl de zon in het noorden van het park nauwelijks ondergaat en muggen, knutten en dazen er in zo'n overvloed zijn dat u er rekening mee moet houden: een hoofdnet, een insectenwerend middel en dicht geweven kleding zijn onmisbaar. Vanaf half augustus nemen de insecten af, worden de nachten koud, verkleuren de toendra en de berken, zijn er bessen en paddenstoelen in overvloed, en tegen half september keert de sneeuw terug.
Op de hoogten kan in elke maand sneeuw vallen, regen is veelvuldig en de rivieren zwellen daarna snel aan. Van februari tot april wordt het park doorkruist door toerskiërs, in omstandigheden van grote kou. Er is geen telefoonbereik, er is geen reddingsdienst in de buurt en beren zijn talrijk, zodat groepen ervaren en zelfvoorzienend moeten zijn en zich bij het park moeten registreren. Reken op twee tot drie weken vanuit Moskou. Wie de reis overweegt, moet eerst het actuele reisadvies van zijn eigen regering over reizen naar Rusland raadplegen.
GetYourGuide biedt geen online tour voor Nationaal park Yugyd Va aan; de toegang wordt, als er betaald moet worden, bij de ingang of via de parkbeheerder afgerekend. Parken in de buurt met boekbare tours vindt u op deze pagina.
Nationaal park Yugyd Va beslaat 18 917 km².
Nationaal park Yugyd Va werd opgericht in 1994.
Nationaal park Yugyd Va ligt Rusland. De kaart op deze pagina toont de precieze locatie.
Rusland
Het nationale park Russische Arctis beslaat de twee noordelijkste stukken land van Eurazië, de archipel Frans Jozefland…
Geen online ticket