Nationaal park Aiguestortes i Estany de Sant Maurici

Tours en tickets voor Nationaal park Aiguestortes i Estany de Sant Maurici: welke boeken

Aiguestortes i Estany de Sant Maurici, het enige nationaal park van Catalonië, ligt in het hoogste deel van de centrale Pyreneeën, in de provincie Lleida, en het is een park van granieten toppen en meren, bijna tweehonderd, meer dan in enig ander deel van het gebergte. Het ligt ongeveer drieënhalf tot vier uur rijden van Barcelona en tweeënhalf uur van Lleida, met weinig bussen naar de toegangsdorpen, zodat de meeste bezoekers met de auto komen. De toegang is gratis, maar privévoertuigen zijn binnen het park niet toegestaan, en het park heeft twee hoofdingangen, in dalen aan weerszijden van het gebergte, twee uur rijden van elkaar. De oostelijke ingang ligt bij het dorp Espot, in de Pallars Sobirà, vanwaar een vloot erkende terreinwagentaxi's, gedeeld en vertrekkend van het plein zodra ze vol zijn, bezoekers de acht kilometer omhoog brengt naar het meer van Sant Maurici; u kunt ook in ongeveer een uur omhoog lopen vanaf een parkeerterrein aan de parkgrens.

Vanaf het meer, waarboven de tweelingtoppen van Els Encantats uittorenen, leidt een pad in veertig minuten naar de Ratera-waterval en het bijbehorende meer, en verder, in nog een uur, naar het uitzichtpunt boven Sant Maurici en naar de berghut van Amitges tussen hoger gelegen meren. De westelijke ingang ligt in de Vall de Boí, in de Alta Ribagorça, waar vergelijkbare taxi's rijden van het dorp Boí naar het plateau van Aiguestortes, waar een vlonderpad dat geschikt is voor rolstoelen tussen de meanders door slingert, en een brede weg in anderhalf uur doorloopt naar het lange meer, Estany Llong, en zijn berghut. Een derde toegang, vanaf de stuwdam van Cavallers aan het boveneinde van het dal van Boí, leidt omhoog naar het Estany Negre en de wildste hoek van het park. Sterke wandelaars steken in één dag van de ene naar de andere kant over via de pas Portarró d'Espot, of lopen de beroemde rondtocht van hut naar hut.

Nationaal park Aiguestortes i Estany de Sant Maurici bezoeken: wat u ziet

Het park werd in 1955 opgericht, het tweede nationaal park in de Spaanse Pyreneeën, en de kern beslaat ongeveer 141 vierkante kilometer, met een randzone van bijna tweemaal die omvang, tussen 1.600 meter en de 3.033 meter van de Comaloforno, in het Besiberri-massief aan de westrand. Het landschap is het werk van ijs op graniet: de gletsjers van het Kwartair schuurden honderden rotskommen uit, die nu meren zijn, polijstten de rotsplaten, scherpten de graten tot kammen en naalden, en lieten U-vormige dalen achter die boven elkaar hangen. Aiguestortes betekent ‘kronkelende wateren’ en beschrijft wat er geworden is van een van de oude meerbekkens, opgevuld met sediment, over de vlakke, moerassige bodem waarvan de beek Sant Nicolau in lussen en vlechten tussen dennen en bemoste keien slingert. Sant Maurici, het meer van Sint-Mauritius, genoemd naar een kluizenarij aan het pad ernaartoe, is het klassieke plaatje: een vlak donker water met daar direct achter oprijzend de twee rotstorens van Els Encantats, ‘de betoverden’, 2.748 en 2.734 meter hoog, die volgens de legende twee jagers uit Espot zijn die op de dag van de bedevaart van de beschermheilige op gemzen gingen jagen in plaats van naar de mis te gaan, door de bliksem werden getroffen en in steen veranderden. Veel van de meren werden tussen de jaren 1910 en de jaren 1950 afgedamd of via tunnels afgetapt voor een van de vroegste en grootste waterkrachtprojecten van Spanje, dat wegen en licht naar deze dalen bracht;

de werken zijn een ongemakkelijke aanwezigheid in een nationaal park en de reden waarom het lange tijd geen volledige internationale erkenning kreeg. De bossen bestaan uit bergden, die hier tot 2.400 meter groeit, een van de hoogste boomgrenzen van Europa, zilverspar in het vochtige dal van de Mata de València, het grootste zilversparrenbos van de Spaanse Pyreneeën, grove den, berk, lijsterbes en beuk, met een ondergroei van alpenroos, die begin juli roze bloeit, en blauwe bosbes. De isard, de Pyrenese gems, is algemeen, en marmotten, die vanuit de Alpen in de Franse Pyreneeën werden uitgezet, hebben zich overal verspreid; de lammergier, in het Catalaans de ‘bottenbreker’ genoemd, de steenarend, de vale gier, het auerhoen, het alpensneeuwhoen, de zwarte specht, de ruigpootuil, de Pyrenese desman en de Pyrenese beeksalamander komen ook voor, en af en toe zwerft er een bruine beer door het gebied. De dorpen van de Vall de Boí bezitten negen vroegromaanse kerken uit de elfde en twaalfde eeuw, met hoge vierkante klokkentorens in Lombardische stijl, die in 2000 als UNESCO-werelderfgoed werden ingeschreven; de grote beschilderde Christus in Majesteit van Sant Climent de Taüll, een eeuw geleden naar Barcelona overgebracht, is een van de meesterwerken van de Europese middeleeuwse kunst. In dezelfde dorpen rennen jonge mannen bij de zomerzonnewende 's nachts met brandende fakkels de berg af.

Nationaal park Aiguestortes i Estany de Sant Maurici: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park is het hele jaar open. Het wandelseizoen loopt van ongeveer half juni tot half oktober; de taxi's rijden van ongeveer Pasen tot eind oktober, in de zomer dagelijks, en de berghutten zijn bemand van juni tot september en in enkele andere periodes. Eind juni en juli brengen bloemen, volle beken en achterblijvende sneeuw op de hoge passen; augustus is de drukste maand, met 's ochtends wachtrijen voor de taxi's, en onweersbuien in de middag komen de hele zomer vaak voor, dus vertrek vroeg; september is stabiel en rustig, en in de eerste helft van oktober kleuren de berken, lijsterbessen en ratelpopulieren goud en rood tegen de donkere dennen, de mooiste tijd van het jaar.

Van december tot april ligt het park onder een dik pak sneeuw en wordt het gebruikt voor sneeuwschoenwandelen en toerskiën, met lawinegevaar. Neem in elk seizoen waterdichte en warme kleding mee. Boek de berghutten maanden van tevoren voor de rondtocht die bekendstaat als de Carros de Foc, die er negen met elkaar verbindt over vijfenvijftig kilometer. Reken op twee dagen, één voor elke kant. De Val d'Aran ligt een uur naar het noorden, en het skioord Boí Taüll en de romaanse kerken liggen bij de westelijke toegang.