Nationaal park Band-e Amir
Foto: Carl Montgomery, CC BY 2.0
- Soort
- Canyonpark
- Ligging
- Afghanistan
- Oppervlakte
- 590 km²
- Opgericht
- 2009
- Bezoekers
- 169 900 per jaar (2018)
- Hoogte
- 2 909 m boven zeeniveau
- Tickets
- Geen online ticket
Tours en tickets voor Nationaal park Band-e Amir: welke boeken
Band-e Amir is een keten van zes diepblauwe meren achter natuurlijke dammen van licht gesteente in een woestijnkloof van de Hindoekoesj, in het centrale hoogland van Afghanistan, op een hoogte van ongeveer 2.900 meter, en het is naar algemeen oordeel het mooiste natuurlandschap van het land. Er moet meteen worden gezegd dat bijna elke buitenlandse regering haar burgers al jaren afraadt om naar Afghanistan te reizen, dat consulaire hulp daar voor de meesten niet beschikbaar is, en dat de taliban-autoriteiten sinds augustus 2023 vrouwen verbieden het park te bezoeken; wat volgt, beschrijft de plek en is geen aanbeveling om erheen te gaan. De meren liggen ongeveer vijfenzeventig kilometer, anderhalf tot twee uur rijden over een weg die nu grotendeels verhard is, ten westen van de stad Bamyan, in het dal waarover ooit de kolossale boeddha's waakten, dat een klein vliegveld heeft met af en toe vluchten uit Kabul en verder over de weg zes uur of meer van de hoofdstad ligt.
De weinige buitenlandse bezoekers die komen, doen dat met een gespecialiseerd reisbureau, een voertuig en een plaatselijke gids, meestal als dagtocht vanuit Bamyan of met een overnachting in een van de zeer eenvoudige gastenverblijven bij de meren. De weg daalt de kloof in bij Band-e Haibat, het best bereikbare meer, waar een parkeerterrein, een rij kraampjes en kebabzaakjes, het heiligdom en een vloot waterfietsen in de vorm van zwanen liggen, die Afghaanse families huren om op het water te peddelen. Paden lopen over de top van de grote dam en langs de oever, een wandeling langs de rand van de rotswand biedt de mooiste uitzichten, en met een voertuig en een halve dag kunt u de andere meren bezoeken: Zulfiqar, het grootste, stroomopwaarts, en Panir en Pudina stroomafwaarts. Het park vraagt een kleine toegangsprijs.
Nationaal park Band-e Amir bezoeken: wat u ziet
Band-e Amir werd in april 2009 uitgeroepen tot het eerste nationaal park van Afghanistan, met een oppervlakte van ongeveer 590 vierkante kilometer, na decennia waarin een aanwijzing die al in 1973 was gepland, werd verhinderd door staatsgrepen, invasie en burgeroorlog, en het staat sinds 2004 op de voorlopige lijst van het land voor UNESCO-werelderfgoed. De zes meren, aaneengeregen over elf kilometer van het dal, zijn Gholaman, het meer van de slaven, Qambar, het meer van de stalknecht van kalief Ali, Haibat, het meer van het ontzag, Panir, het kaasmeer, Pudina, het meer van de wilde munt, en Zulfiqar, het meer van het zwaard van Ali. Ze behoren tot een soort die op heel weinig plekken ter wereld bestaat; de meren van Plitvice in Kroatië zijn de bekendste tegenhanger. De bronnen die ze voeden, stijgen op door breuken in de kalksteen en zijn sterk verzadigd met opgelost calciumcarbonaat; waar het water wordt afgeremd en belucht, en waar mossen en algen er koolstofdioxide aan onttrekken, zet het mineraal zich af als travertijn, dat in de loop van duizenden jaren dwars over de dalbodem een reeks gebogen muren heeft opgebouwd, de grootste zo'n tien meter hoog en honderden meters lang, over de randen waarvan het water in een franje van kleine watervallen van het ene meer naar het volgende stroomt. Het water, gefilterd en rijk aan mineralen, heeft een bijna onnatuurlijke helderheid en kleur, van turkoois aan de randen tot een diep lapislazuliblauw op de diepste plekken, waarbij Haibat tot honderdvijftig meter diep zou zijn, en het contrast met de kale roze en okerkleurige wanden van de kloof, onder een hooggebergtehemel, is wat elke bezoeker bijblijft.
Het plaatselijke geloof heeft een andere verklaring. De mensen van de streek zijn Hazara's, sjiitische moslims, en volgens hun overlevering werden de dammen op één dag opgeworpen door Ali, de schoonzoon van de Profeet, toen hij een slaaf bevrijdde en een tirannieke koning en een draak onderwierp, waarvan het versteende lichaam in een dal bij Bamyan wordt getoond: hij wierp een berghelling omlaag om de eerste te maken, hieuw de tweede uit met zijn zwaard, zijn stalknecht bouwde de derde, de slaven de vierde, enzovoort, en de naam van het geheel betekent ‘de dam van de bevelhebber’. Het kleine heiligdom naast Band-e Haibat markeert een plek waar hij zou hebben gestaan, en pelgrims komen er baden in het ijskoude water, waaraan wordt toegeschreven dat het zieken en onvruchtbaren geneest; de vrouwen gingen het vroeger vanuit een met gordijnen afgeschermde omheining in. De omringende bergen bestaan uit hoge, koude steppe, waar 's zomers kudden grazen, met steenbokken en urials op de rotsen, wolven, vossen en, onder de vogels, de Afghaanse sneeuwvink, de enige vogel die alleen in Afghanistan voorkomt. In 2013 stelde het park vier vrouwen aan als ranger, de eerste in het land. De armoede van het tiental dorpen binnen het park, die afhankelijk zijn van landbouw, begrazing en het kappen van struiken als brandstof, wat het park allemaal schaadt, is het centrale probleem van het beheer, en in de jaren vóór 2021 trokken de meren ruim honderdduizend Afghaanse bezoekers per jaar.
Nationaal park Band-e Amir: beste reistijd, seizoenen en openingstijden
Het seizoen is kort. De weg vanuit Bamyan is doorgaans open van ongeveer mei tot oktober, en de beste maanden zijn juni tot september, wanneer de dagen warm zijn, 20 tot 25 graden, de nachten koud en de hemel bijna altijd helder; vrijdagen en Afghaanse feestdagen brengen drommen picknickers. In het voorjaar smelt de sneeuw laat en kan het spoor modderig zijn, en van november tot april ligt het hoogland onder een dik pak sneeuw, dalen de temperaturen tot twintig graden onder nul en lager, bevriezen de meren en is het park lange tijd onbereikbaar.
Wie uit het laagland komt, voelt de hoogte, en de zon is fel. Er zijn geen medische voorzieningen. Landmijnen en niet-ontplofte munitie blijven in veel delen van de regio een gevaar buiten de gebruikte paden. Kleding en gedrag moeten aan de plaatselijke regels voldoen. De resten van de boeddha's van Bamyan, verwoest in maart 2001, de grotkloosters en de vervallen citadellen Shahr-e Gholghola en Shahr-e Zohak liggen in en bij Bamyan.
Voor vertrek
Moet ik Nationaal park Band-e Amir van tevoren boeken?
GetYourGuide biedt geen online tour voor Nationaal park Band-e Amir aan; de toegang wordt, als er betaald moet worden, bij de ingang of via de parkbeheerder afgerekend. Parken in de buurt met boekbare tours vindt u op deze pagina.
Hoe groot is Nationaal park Band-e Amir?
Nationaal park Band-e Amir beslaat 590 km².
Wanneer is Nationaal park Band-e Amir opgericht?
Nationaal park Band-e Amir werd opgericht in 2009.
Hoeveel mensen bezoeken Nationaal park Band-e Amir?
Nationaal park Band-e Amir ontvangt ongeveer 169 900 per jaar (2018).
Waar ligt Nationaal park Band-e Amir?
Nationaal park Band-e Amir ligt Afghanistan. De kaart op deze pagina toont de precieze locatie.