Nationaal park Bardiya

Tours en tickets voor Nationaal park Bardiya: welke boeken

Bardiya is de grote wildernis van het laagland in het uiterste westen van Nepal, en wat Chitwan veertig jaar geleden was: even groot, even rijk, en bezocht door een klein deel van het aantal mensen, omdat het ver weg ligt. De praktische manier om er te komen is vliegen van Kathmandu naar Nepalgunj, een uur, en dan tweeënhalf tot drie uur rijden naar het dorp Thakurdwara, naast het hoofdkwartier van het park, waar zo'n twintig lodges, van eenvoudige familiehuisjes van leem en riet tot enkele comfortabele en een enkele boomhut, langs de bufferzone staan; over de weg is het veertien tot zestien uur vanaf Kathmandu of twaalf vanaf Pokhara, met bussen die 's nachts rijden. Pakketten van vier dagen of meer vanuit Kathmandu of Pokhara omvatten het vervoer, de lodge, maaltijden, parkvergunningen en activiteiten, en omdat de lodges hoe dan ook alles regelen, verliezen zelfstandige reizigers niets door rechtstreeks te boeken.

De specialiteit van Bardiya is de wandelsafari: een volle dag te voet door het bos en langs de rivieroevers met twee gidsen die niets anders dragen dan bamboestokken, een lunchpakket, en lange, stille wachttijden bij uitzichtpunten boven de rivier waar tijgers in de hete maanden komen drinken en afkoelen. Het is een van de weinige plekken in Azië waar tijgers regelmatig te voet worden gezien, en het vraagt om een gids die u vertrouwt, want neushoorns, wilde olifanten en tijgers komt u allemaal van dichtbij tegen. Jeepsafari's bestrijken meer terrein en bereiken de Babaivallei; raften en kanoën op de rivieren Karnali en Geruwa is gericht op Gangesdolfijnen, krokodillen en vogels. Het fokcentrum voor olifanten, het fokcentrum voor krokodillen en het Tharu-museum en de Tharu-dorpen worden te voet of per fiets bezocht.

Nationaal park Bardiya bezoeken: wat u ziet

Het gebied was een koninklijk jachtreservaat, werd in 1976 een wildreservaat en, uitgebreid met de Babaivallei, in 1988 een nationaal park; met 968 vierkante kilometer, een bufferzone van nog eens 507 en het aangrenzende Nationaal park Banke, ingesteld in 2010, vormt het het grootste beschermde gebied van laaglandbos in Nepal, over de Indiase grens verbonden met het reservaat Katarniaghat. Het ligt tussen de kam van de Siwalik- of Churiaheuvels in het noorden en de Geruwa, de oostelijke tak van de grote rivier de Karnali, in het westen, en wordt doorsneden door de rivier de Babai. Ongeveer zeventig procent bestaat uit salbos, hoog, open en bladverliezend, met oeverbos van khair en sissoo langs de rivieren, en daartussen de phanta's, uitgestrekte graslanden op de plaatsen van dorpen die bij de oprichting van het park werden verplaatst, in totaal zo'n vijftienhonderd huishoudens, die samen met het hoge olifantsgras van de uiterwaarden zeer grote aantallen herten voeden. Op die prooibasis hebben de tijgers zich vermenigvuldigd.

Nepal verbond zich in 2010 om het aantal tijgers te verdubbelen, en Bardiya is het paradepaardje van die belofte: de telling van 2009 vond achttien volwassen dieren, die van 2022 honderdvijfentwintig, de snelste groei van welke tijgerpopulatie ook die ooit is vastgelegd, wat een pijnlijke toename van aanvallen op dorpelingen die gras en brandhout verzamelen met zich heeft meegebracht. Indische neushoorns, vanaf 1986 uit Chitwan overgebracht, werden tijdens de maoïstische opstand, toen het leger zich uit zijn posten terugtrok, door stropers bijna uitgeroeid, en zijn weer hersteld tot ongeveer veertig. Een kudde wilde Aziatische olifanten, meer dan honderd sterk, trekt tussen het park en India heen en weer, en barasingha's, varkensherten, axisherten, sambars, hertantilopen in een nabijgelegen beschermd gebied, nilgaus, lippenberen, luipaarden, otters, moerascrocodillen en de visetende gaviaal leven hier, met de Gangesdolfijn, nu zeer zeldzaam, in de Karnali. Meer dan vierhonderd vogelsoorten omvatten de Bengaalse florikaan, de kleine florikaan, de saruskraanvogel en de dubbelhoornige neushoornvogel. De Tharu, het volk van de Terai, hebben hun eigen dorpen, dansen en stokgevechten.

Nationaal park Bardiya: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park is het hele jaar open, van zonsopgang tot zonsondergang. De beste maanden voor tijgers zijn maart, april en mei, heet, tot 40 graden en meer, wanneer het gras in januari en februari door de dorpelingen is gemaaid en afgebrand en de katten het midden van de dag in de rivier liggen; oktober tot december is aangenaam, helder en groen, met hoog gras dat de dieren verbergt; december en januari zijn 's ochtends koud en mistig;

de moesson, van half juni tot september, laat de rivieren overstromen en sluit de jeeppaden en de meeste lodges. Draag gedekte kleuren bij wandelsafari's en neem ruim water mee. Reken op minstens drie nachten. Nepalgunj is de toegangspoort, de Karnalibrug bij Chisapani en het vissen daar liggen een uur naar het westen, de barasingha's van Shuklaphanta nog verder naar het westen, en Lumbini, de geboorteplaats van de Boeddha, vijf uur naar het oosten.