Nationaal park Elk Island

Tours en tickets voor Nationaal park Elk Island: welke boeken

Elk Island is een klein, omheind nationaal park aan de rand van de prairie, vijfendertig minuten ten oosten van Edmonton in Alberta, aan weerszijden van de Yellowhead Highway, en het is geen eiland en draait ook niet in de eerste plaats om wapiti's (elk): het is de plek in Canada waar een bezoeker het zekerst bizons te zien krijgt, vanuit het raam van een gewone auto. Verwar het niet met de wapitibronsttochten van Estes Park in Colorado of met het provinciale park Elk Island aan het Winnipegmeer in Manitoba, die bij zoekopdrachten ernaast opduiken. Er is geen openbaar vervoer, dus u hebt een huurauto nodig of een van de weinige particuliere tochten vanuit Edmonton; de toegangsprijs geldt per persoon of per voertuig per dag, of valt onder de Parks Canada Discovery Pass die mensen voor Banff en Jasper kopen. Het bezoek is eenvoudig.

Vlak achter de zuidelijke toegangspoort ligt de Bison Loop, een korte grindweg in een lus door open weiland, waar de prairiebizons het vaakst grazen, en de regel is in of naast de auto te blijven en ten minste honderd meter afstand te houden van de dieren, die rustig ogen maar dat niet zijn. De parkweg loopt dan veertien kilometer naar het noorden door espenbos en langs vijvers naar het Astotinmeer, het middelpunt van het park, met een strand, een vlonderpad, verhuur van kano's en kajaks in de zomer, een golfbaan, een camping, de bezoekersinformatie en het beginpunt van verscheidene eenvoudige paden. Medewerkers van Parks Canada leiden wandelingen met gids, rondleidingen bij de faciliteit waar de bizons worden gehanteerd en sterrenkijkavonden. Elf paden, samen zo'n tachtig kilometer, bedienen wandelaars, fietsers en, in de winter, langlaufers en sneeuwschoenwandelaars, met het leefgebied van de bosbizon ten zuiden van de snelweg aan het Wood Bison-pad.

Nationaal park Elk Island bezoeken: wat u ziet

Het park begon in 1906, toen vijf mannen uit Fort Saskatchewan een borgsom stortten om de federale regering over te halen een reservaat te omheinen voor een van de laatste kuddes wapiti's in de regio, het eerste wildreservaat voor een groot zoogdier in Canada; het werd in 1913 een nationaal park en beslaat 194 vierkante kilometer, het enige volledig omheinde nationaal park van het land. Zijn plaats in de geschiedenis verwierf het het jaar daarop. In 1907 kocht de Canadese regering van de rancher Michel Pablo uit Montana een van de laatste grote kuddes prairiebizons die nog bestonden, zo'n zevenhonderd dieren die afstamden van een paar kalveren die in de jaren 1870 waren gered, toen de zestig miljoen bizons van de prairie tot een paar honderd waren neergeschoten, en liet ze per spoor naar het noorden vervoeren; ongeveer vierhonderd werden in Elk Island gehouden terwijl elders een omheining werd voltooid, en toen de rest in 1909 werd doorgestuurd, ontsnapten er veertig of vijftig aan de drijfjacht en bleven achter.

Hun nakomelingen, vrij gehouden van rundergenen en van de ziekten die andere kuddes teisteren, vormen vandaag het belangrijkste fokmateriaal voor het herstel van de bizon op het hele continent: dieren uit Elk Island hebben kuddes gesticht of versterkt in Banff, Grasslands, het Blackfeet-reservaat in Montana, waar hun voorouders vandaan kwamen, het American Prairie-reservaat, Alaska en de Russische republiek Jakoetië (Sacha), waar bosbizons zijn vrijgelaten als vervanging voor hun uitgestorven Siberische verwanten. Het park houdt ongeveer vierhonderd prairiebizons ten noorden van de snelweg en ongeveer driehonderd bosbizons, de grotere, donkerdere noordelijke ondersoort, ten zuiden ervan. Het landschap wordt gevormd door de Beaver Hills, een morene van heuvels en doodijsgaten, met bulten en honderden vijvers onder espenparkland, vol bevers, wapiti's, elanden, herten en coyotes, de hoogste dichtheid aan hoefdieren van alle wilde gebieden in Canada, met meer dan 250 vogelsoorten, waaronder trompetzwanen, die hier opnieuw zijn uitgezet. Het park ligt binnen een sterrenhemelreservaat (dark-sky preserve) en een UNESCO-biosfeerreservaat.

Nationaal park Elk Island: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park is het hele jaar open, op alle uren. Bizons zijn in elk seizoen te zien en zijn het actiefst bij zonsopgang en schemering. Mei en juni brengen de kaneelkleurige kalveren en de trek van de zangvogels, samen met muggen; juli en augustus zijn warm, met drukte op het strand en bij de kano's in de weekenden, en met de bronst van de bizons, als de stieren brullen en zich in het stof wentelen; eind september kleuren de espen goud en burlen de wapiti's;

de winter, vaak met min twintig graden, biedt langlaufen, sneeuwschoenwandelen, met rijp bedekte bizons die dampen in de kou en, op heldere nachten van september tot april, een redelijke kans op het noorderlicht boven het Astotinmeer. Reken op een halve dag. Het Ukrainian Cultural Heritage Village, een openluchtmuseum over de kolonisten van de prairie, ligt vijf minuten naar het oosten, Edmonton vijfendertig minuten naar het westen en Jasper vier uur verder.