Nationaal park Kahurangi

Tours en tickets voor Nationaal park Kahurangi: welke boeken

Kahurangi vult de noordwestelijke hoek van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland, een uitgestrekte, wegloze wirwar van bergen, hoogvlakten, bossen en woeste kust, het op een na grootste nationale park van het land, en u beleeft het vanaf de randen, want geen enkele weg steekt het over. De stad Nelson, met een luchthaven, en de stadjes Motueka en Takaka, aan Golden Bay, zijn de uitvalsbases aan de oostkant, Karamea, aan het eind van de weg langs de westkust omhoog, aan de westkant, en Murchison in het zuiden, en tussen de oostelijke en westelijke eindpunten van de weg ligt een rit van zes tot zeven uur. De toegang is gratis. De beroemde route is de Heaphy Track, een van de Great Walks van Nieuw-Zeeland, achtenzeventig kilometer van het dal van de Aorere in Golden Bay naar de kust ten noorden van Karamea, gelopen in vier tot zes dagen, met berghutten en kampeerplaatsen die moeten worden gereserveerd, door beukenbos, over het open pollgras van de Gouland Downs en door weelderig laaglandbos, om te eindigen langs een door de branding geteisterde kust onder nikaupalmen;

in de wintermaanden is de route open voor mountainbikes. Voor een dagtocht is vanuit Nelson en Motueka de parkeerplaats Flora, op 930 meter, het beste doel, bereikbaar via een steile grindweg, vanwaar goede paden in vijf kwartier naar de berghut Mount Arthur bij de boomgrens leiden en verder, bij mooi weer, naar de top van Mount Arthur, 1.795 meter, of over de Tablelands; begeleide privéwandelingen vanuit Nelson, met lunch, volgen deze route. Andere dagtochten zijn het Cobbdal, bereikbaar via een lange weg vanaf Upper Takaka, en, vanuit Karamea, het Oparara-bekken, waar korte wandelingen naar gigantische kalksteenbogen leiden en begeleide excursies de grotten van Honeycomb Hill in gaan. De wildernisroutes Wangapeka, Leslie-Karamea en Tasman zijn voor ervaren trekkers.

Nationaal park Kahurangi bezoeken: wat u ziet

Het park werd in 1996 officieel ingesteld, op basis van een bospark dat in 1970 was opgericht, en beslaat met de toevoeging van het stroomgebied van de Mokihinui in 2019 zo'n 5.190 vierkante kilometer. De naam wordt meestal vertaald als ‘gekoesterd bezit’ en verwijst ook naar het blauw van de hemel en van kostbare jade, want de oude Maori-paden waarlangs pounamu van de westkust naar Golden Bay werd vervoerd, liepen erdoorheen. Het onderscheidt zich geologisch en daardoor ook biologisch. Het bevat de oudste gesteenten van Nieuw-Zeeland, sedimenten van meer dan vijfhonderd miljoen jaar oud, met de oudste fossielen van het land, trilobieten, in het Cobbdal, en een gevarieerdere geologie dan welk ander beschermd gebied ook, waaronder dikke lagen marmer en kalksteen in Mount Arthur en in Mount Owen, 1.875 meter, het hoogste punt, die de regen heeft opgelost tot een oppervlak van gegroefde rots, zinkgaten en schachten, en waaronder de langste en diepste grotten van het zuidelijk halfrond liggen: het Bulmerstelsel, meer dan zeventig kilometer lang, en de stelsels Nettlebed en Ellis Basin, ruim duizend meter diep, die alleen door expeditiegrotonderzoekers zijn verkend. In het Oparara-bekken heeft een rivier, door het bos theekleurig gekleurd, drie bogen door de kalksteen uitgesleten, waarvan de grootste, meer dan tweehonderd meter lang en drieënveertig meter hoog, de grootste natuurlijke rotsboog van Australazië is, en de grotten van Honeycomb Hill bevatten de botten van moa's, van de reusachtige haastarend die op hen joeg, en van andere uitgestorven vogels die er in de loop van twintigduizend jaar in zijn gevallen.

Omdat een groot deel van het gebied aan het ijs van de ijstijden ontsnapte, diende het als toevluchtsoord, en meer dan de helft van alle inheemse plantensoorten van Nieuw-Zeeland, en vier vijfde van de alpiene soorten, groeit hier, waarvan zo'n zeventig nergens anders. De fauna heeft hetzelfde relictkarakter: de grote gevlekte kiwi, de grootste van de kiwi's, heeft hier zijn bolwerk; de blauwe eend leeft op de woeste beken, de rotswinterkoning, de kea en de kaka in de bergen; en de takahe, een enorme loopvogel uit de familie van de rallen die ooit als uitgestorven gold, werd in 2018 uitgezet op de Gouland Downs, zijn eerste wilde leefgebied buiten Fiordland. Het merkwaardigst zijn de Powelliphanta, reusachtige vleesetende landslakken met glanzende huisjes in goud, rood en bruin, zo groot als een vuist, die regenwormen als spaghetti opslurpen en waarvan hier veel soorten en ondersoorten leven, elk op een eigen berg, samen met reuzenweta's en, bij de grotingangen, een grote spin die op hen jaagt. Geïntroduceerde hermelijnen, ratten en koeskoezen zijn de vijand van al deze dieren en worden bestreden met uitgebreide vallenlijnen en gif dat vanuit de lucht wordt verspreid.

Nationaal park Kahurangi: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park is het hele jaar open. De zomer en de vroege herfst, van december tot april, bieden de langste dagen en het warmste, meest stabiele weer, met alpenbloemen van december tot februari, en februari en maart zijn over het algemeen de betrouwbaarste maanden; de Heaphy Track kan in elk seizoen worden gelopen, omdat hij betrekkelijk laag ligt, en is van mei tot november rustiger en open voor fietsers, al kunnen de rivieren dan buiten hun oevers treden en kan er sneeuw op de downs liggen. De westkant krijgt tot zes meter regen per jaar, en er kan op elk moment zware regen vallen, die onverharde toegangswegen afsluit en beken zonder brug onbegaanbaar maakt.

De marmeren toppen van Mount Arthur en Mount Owen zijn gevaarlijk in de wolken, omdat u de route tussen de zinkgaten makkelijk kwijtraakt. Zandvliegjes zijn fel aan de kust en in de dalen, dus neem insectenwerend middel mee, en in elke maand warme en waterdichte kleding. Reserveer berghutten op de Heaphy en vervoer tussen de eindpunten van de route ruim van tevoren. Reken op een dag vanuit Nelson, een week voor de Heaphy. Het Nationaal park Abel Tasman grenst er bij Takaka aan, en Farewell Spit ligt aan de noordpunt.