Nationaal park Westland Tai Poutini

Tours en tickets voor Nationaal park Westland Tai Poutini: welke boeken

Nationaal park Westland Tai Poutini ligt aan de natte westkant van de Southern Alps, op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland, en strekt zich uit van de hoogste toppen van het land tot aan de stranden van de Tasmanzee; het is wereldwijd bekend om twee dingen, de Franz Josef- en de Fox-gletsjer, die vanuit de sneeuwvelden afdalen tot in gematigd regenwoud, slechts een paar honderd meter boven zeeniveau. De twee gletsjers liggen drieëntwintig kilometer uit elkaar, elk met een klein plaatsje met dezelfde naam aan de voet, aan State Highway 6, de enige weg langs de West Coast, ongeveer vijf uur rijden van Queenstown via de Haast Pass, twee uur ten zuiden van Hokitika en vierenhalf uur van Christchurch over Arthur's Pass, met dagelijkse bussen; een vliegveld van enige omvang is er niet. De toegang is gratis. Het is belangrijk om te weten dat de gletsjers de afgelopen jaren dramatisch zijn teruggetrokken en dat het bij geen van beide nog mogelijk is om vanaf de dalbodem naar of op het ijs te lopen: de enige manier om voet op een gletsjer te zetten is per helikopter.

Vanuit beide plaatsjes bieden helikopterbedrijven rondvluchten met een korte landing op de hoge sneeuwvelden aan, en heli-hikes, waarbij een groep naar het middengedeelte van de gletsjer wordt gevlogen, stijgijzers krijgt en twee of drie uur door een gids tussen gletsjerspleten en ijsgrotten wordt geleid; dit alles hangt af van het weer, dat aan deze kust een groot deel van de vluchten laat annuleren, zodat het verstandig is een reservedag in te plannen. Te voet duurt de wandeling bij Franz Josef door het dal naar een uitzichtpunt op enige afstand van het ijs heen en terug ongeveer anderhalf uur, en bij Fox werd de dalweg in 2019 door overstromingen en aardverschuivingen verwoest, zodat de gletsjer nu vanaf uitzichtpunten aan de zuidkant van de rivier wordt bekeken. De andere onmisbare wandeling is de rondwandeling om Lake Matheson, bij Fox, anderhalf uur over een vlak pad.

Nationaal park Westland Tai Poutini bezoeken: wat u ziet

Het nationale park werd in 1960 ingesteld ter gelegenheid van het eeuwfeest van de provincie Westland, is uitgebreid tot ongeveer 1.320 vierkante kilometer en maakt sinds 1990 deel uit van Te Wahipounamu, het werelderfgoedgebied van het zuidwesten van Nieuw-Zeeland; de Maori-naam, Tai Poutini, de getijden van Poutini, herinnert aan de beschermgeest van het groensteen waarvoor de Maori langs deze kust reisden. Het deelt de hoofdkam van de Southern Alps met Nationaal park Aoraki Mount Cook aan de andere kant, en de oostgrens loopt langs toppen van meer dan drieduizend meter, waaronder Mount Tasman, 3.497 meter, de op een na hoogste van het land, die slechts ongeveer dertig kilometer van de zee staan. Deze extreme steilheid, en het weer, verklaren de gletsjers. De westenwinden van de Tasmanzee, die over de bergen omhoog worden gedwongen, laten hun vocht als sneeuw vallen op de hoge bekkens, vijftien meter of meer per jaar aan de bovenkant van de gletsjers, een van de zwaarste sneeuwval op aarde; het enorme gewicht van het ijs dat zich ophoopt, wordt in smalle, steile dalen getrechterd, waarin het met tot enkele meters per dag omlaag stroomt, vele malen sneller dan de meeste gletsjers, zodat het ijs standhoudt tot op een hoogte, ongeveer driehonderd meter boven zee, en een breedtegraad, die van Zuid-Frankrijk, waarop nergens anders in de gematigde wereld gletsjers bestaan.

Omdat ze zo steil zijn en zo goed gevoed worden, reageren ze ook binnen een paar jaar op veranderingen in de sneeuwval: beide rukten tussen 1983 en 2008 sterk op, tegen de wereldwijde trend in, en beide zijn sindsdien meer dan een kilometer teruggetrokken en tientallen meters dunner geworden, terwijl het verlies op lange termijn sinds het einde van de Kleine IJstijd, toen het ijs bijna tot aan de huidige plaatsjes reikte, ongeveer drie kilometer bedraagt. De Maori-naam voor Franz Josef is Ka Roimata o Hine Hukatere, de bevroren tranen van het sneeuwmeisje, dat huilde toen haar geliefde door een lawine de dood in werd gesleurd; de geoloog Julius von Haast noemde de gletsjer in 1865 naar de Oostenrijkse keizer, en zijn buurman werd genoemd naar een premier van de kolonie. De Alpine Fault, de grens tussen de Pacifische en de Australische plaat, loopt langs de voet van de bergen door beide plaatsjes en zal naar verwachting ergens in de komende decennia een zeer zware aardbeving veroorzaken. De laaglanden zijn bedekt met dicht podocarpenregenwoud van rimu, kahikatea en totara, behangen met mossen en varens, dat vijf meter regen per jaar krijgt en waarin de rowi leeft, de zeldzaamste van de vijf kiwisoorten, beperkt tot het Okarito-bos in het noorden van het park en goed voor een paar honderd vogels, samen met de kea, de kaka en de varenvogel. De kustlagunes, waarvan Okarito het grootste onaangetaste moerasgebied van Nieuw-Zeeland is, zijn de enige broedplaats in het land van de grote zilverreiger, de kotuku, een vogel van grote schoonheid en zeldzaamheid. Lake Matheson, een doodijsmeer dat door de terugtrekkende Fox-gletsjer is achtergelaten en waarvan het donkere, stille, door looizuur gekleurde water bij dageraad Aoraki en Mount Tasman volmaakt weerspiegelt, is het meest gefotografeerde uitzicht van het land.

Nationaal park Westland Tai Poutini: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park is het hele jaar open. Tegen de verwachting in geeft de winter, van juni tot en met augustus, vaak de beste omstandigheden voor de gletsjers, met koude, stabiele, heldere dagen, verse sneeuw op de toppen, minder bezoekers en minder geannuleerde vluchten, al zijn de dagen kort en de dalwandelingen in de schaduw ijzig. De zomer, van december tot en met februari, is het drukste seizoen, zacht, 17 tot 22 graden, met lange dagen, maar ook met veel regen en laaghangende bewolking, die de helikopters dagenlang aan de grond kan houden; de lente is de natste periode.

Er valt op zo'n 180 dagen per jaar regen, vaak in stortbuien van enkele honderden millimeters per dag, waardoor de rivieren zeer snel stijgen, wegen en bruggen wegspoelen en de kust af en toe wordt afgesneden. Bezoek Lake Matheson bij dageraad of schemering, wanneer de wind is gaan liggen. Blijf in de gletsjerdalen achter de afzettingen, waar steenslag en vloedgolven van water en ijs uit het gletsjerfront mensen hebben gedood die eroverheen gingen. De zandvliegjes zijn fel, en insectenwerend middel is onmisbaar. Boek heli-hikes van tevoren, maar houd uw plannen flexibel. Reken op twee dagen. De kolonie van de grote zilverreiger wordt van november tot en met februari per boot bezocht vanuit Whataroa, en Okarito ligt een half uur ten noorden van Franz Josef.