Nationaal park Lagunas de Chacahua

Tours en tickets voor Nationaal park Lagunas de Chacahua: welke boeken

De Lagunas de Chacahua zijn een reeks kustlagunes, mangrovekanalen en verlaten stranden aan de Pacifische kust van de Mexicaanse staat Oaxaca, ongeveer zestig kilometer ten westen van het surfplaatsje Puerto Escondido, en zij zijn een van de laatste stukken van die kust waar een reiziger zich nog aan het einde van de weg kan voelen. Men bezoekt ze op twee manieren. De eenvoudigste is een dagexcursie vanuit Puerto Escondido, die de reisbureaus daar verkopen: die rijdt vijf kwartier over de kustweg naar de afslag bij het dorp El Zapotalito, aan de oever van de oostelijke lagune, en gaat verder per motorsloep door de mangroven, met stops bij eilandjes waar vogels nestelen en bij een kleine kwekerij van krokodillen, tot aan het strand en het dorp Chacahua, aan het westelijke uiteinde, voor de lunch en een duik, om in de late middag terug te keren.

Zelfstandige reizigers nemen een bus of een deeltaxi over de snelweg tot de kruising bij Rio Grande en een plaatselijke pick-up naar El Zapotalito, waar de coöperaties van schippers ofwel een privésloep voor de hele tocht aanbieden, ofwel een goedkopere combinatie van een korte overtocht per boot en een rit achter in een vrachtwagen over de zandbank. Het betere plan is te blijven. Het dorp Chacahua, van een paar honderd mensen, uitgestrekt langs een zandige landtong waar de lagune de zee ontmoet, heeft geen echte hotels, alleen eenvoudige hutjes en kamers met ventilatoren en klamboes, hangmatten onder rieten afdaken en familiekeukens die de vangst van de dag serveren, en zijn lange rechterhandse pointbreak is goed bekend bij surfers. Na het donker nemen schippers bezoekers mee het water op om de lagune te zien oplichten van bioluminescent plankton, een schouwspel dat het mooist is in nachten zonder maan. De vuurtoren aan de overzijde van het kanaal, bereikbaar met een kort veer en een klim, geeft uitzicht over het hele stelsel. Een bank of geldautomaat is er niet.

Nationaal park Lagunas de Chacahua bezoeken: wat u ziet

Het nationale park werd in 1937 bij decreet ingesteld door president Lazaro Cardenas, wat het tot een van de oudste van Mexico maakt en tot het eerste dat een tropisch kustmoeras beschermt, en het beslaat ongeveer 149 vierkante kilometer. Het bestaat uit drie voornaamste lagunes, Chacahua, La Pastoria en Las Salinas, met verschillende kleinere, die evenwijdig aan de kust liggen achter een zandbarrière van zo'n dertig kilometer lang, onderling verbonden door smalle natuurlijke kanalen, waarvan de kronkelende Corral het mooiste is, overkoepeld door de takken van de mangroven, en met de oceaan verbonden door twee monden, een natuurlijke en een die met golfbrekers wordt opengehouden, want het dichtslibben van de mondingen, dat de uitwisseling van water afsnijdt en de vis doodt, is de telkens terugkerende crisis van de lagunes. Hun water is brak, in het regenseizoen gevoed door rivieren en beken uit de Sierra Madre del Sur en in de overige tijd door de getijden. De oevers zijn omzoomd met mangrovebos, van de rode, de witte, de zwarte en de knopmangrove, dat plaatselijk een hoogte van twintig meter en meer bereikt, en daarachter liggen zoutvlakten, doornstruweel, plekken tropisch loofbos dat in de droge maanden zijn blad verliest, en palmbossen.

De mangroven zijn kraamkamer en schuilplaats voor garnalen, krabben, snook, snapper en harder, waarvan de visserscoöperaties van de dorpen afhankelijk zijn, en zij herbergen een grote overvloed aan watervogels, de voornaamste attractie van de boottocht: rode lepelaars, kaalkopooievaars, witte ibissen, schuitbekreigers, tijgerroerdompen, verschillende zilverreigers, slangenhalsvogels, bigua-aalscholvers, bruine pelikanen, Amerikaanse fregatvogels, visarenden en ijsvogels, samen met overwinterende eenden en steltlopers uit het noorden; er zijn zo'n driehonderd soorten vastgesteld. Zowel de spitssnuitkrokodil als de kleinere brilkaaiman leeft in de lagunes, en omdat zij om hun huid bijna tot uitsterven toe bejaagd waren, werd in 1969 in het dorp een kweekcentrum opgericht, dat bezocht kan worden. Vier soorten zeeschildpadden, de warana, de lederschildpad, de soepschildpad en de karetschildpad, leggen hun eieren op de oceaanstranden, waar vrijwilligers patrouilleren en de eieren naar beschermde broedplaatsen verplaatsen. De mensen van Chacahua en de naburige dorpen zijn voor een groot deel Afro-Mexicanen, afstammelingen van Afrikanen die in de zestiende en zeventiende eeuw als slaven naar Nieuw-Spanje zijn gebracht en van wie velen ontsnapten of tewerk werden gesteld op de veeranches van deze afgelegen kust, de Costa Chica, die de grootste concentratie mensen van Afrikaanse afkomst in Mexico telt; hun muziek, dansen en eten verschillen merkbaar van die van de rest van Oaxaca, en de Mexicaanse staat heeft hen pas in 2019 in zijn grondwet erkend.

Nationaal park Lagunas de Chacahua: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park kan het hele jaar door worden bezocht. Het droge seizoen, van november tot april, is het aangenaamst, met zonnige dagen van ongeveer 30 graden, kalme lagunes, de overwinterende vogels die van november tot maart aanwezig zijn, en weinig muggen; kerst, nieuwjaar en de paasweek brengen drommen Mexicaanse vakantiegangers en hogere prijzen. Het regenseizoen, van mei tot oktober, is heter en zeer vochtig, met zware stortbuien, meestal in de middag en 's nachts, talrijke muggen en zandvliegen, groene begroeiing en de grootste branding, en tussen juni en oktober treffen er af en toe orkanen deze kust, waarvan er een in 2022 zware schade aanrichtte.

De schildpadden nestelen vooral van juni tot december. De bioluminescentie is het sterkst in de warme maanden en in donkere nachten rond nieuwe maan. Het oceaanstrand heeft krachtige stromingen, en zwemmen is het veiligst binnen de landtong en in de mond van de lagune. Neem contant geld, insectenwerend middel, zonbescherming, een zaklamp en een licht overhemd met lange mouwen mee. Reken op een dag, of op twee of drie nachten. Puerto Escondido ligt op anderhalf uur afstand, en de lagune van Manialtepec, eveneens bioluminescent, ligt aan de weg daartussen.