Nationaal park Lahugala Kitulana

Tours en tickets voor Nationaal park Lahugala Kitulana: welke boeken

Lahugala Kitulana is een van de kleinste nationale parken van Sri Lanka, een stuk bos rond drie oude irrigatiestuwmeren in het droge laagland van de oostkust, en het ligt slechts zestien kilometer landinwaarts van het stadje Pottuvil en ongeveer twintig kilometer, een halfuur, van het surfdorp Arugam Bay, voor welks bezoekers het de dichtstbijzijnde plek is om wilde olifanten te zien. Het wordt heel anders bezocht dan de bekende parken van het eiland. Er is geen netwerk van jeeppaden, geen rij voertuigen en grotendeels geen formeel circuit met toegangskaarten: de hoofdweg van Pottuvil westwaarts naar Monaragala en het heuvelland, de A4, loopt dwars door het park en over de top van de dijk van het Lahugala-stuwmeer, en de klassieke manier om de olifanten te zien is simpelweg daar te stoppen, of bij het kleine natuurbeheerkantoor ernaast, laat in de middag, en te kijken naar de kuddes die uit het bos komen om te grazen in het ondergelopen gras, met overal watervogels om hen heen.

De particuliere safari's die in Arugam Bay worden verkocht, per jeep of tuktuk, van zo'n drie uur, doen precies dit, met een chauffeur die weet bij welk stuwmeer en op welk uur de dieren zich de laatste tijd laten zien, en voegen meestal een pad over de dijk toe, het kleinere Kitulana-stuwmeer en de ruïnes van het klooster Magul Maha Viharaya, een paar kilometer van de weg. Bezoekers moeten in of naast het voertuig blijven, want de olifanten zijn wild en steken vrijelijk de weg over, en er gebeuren ongelukken met mensen die te voet op ze afgaan voor een foto. Wie een uitgebreidere safari wil, combineert Lahugala meestal als avondtocht met een ochtend in Nationaal park Kumana, een uur naar het zuiden. Er zijn geen voorzieningen in het park en geen accommodatie dichterbij dan Pottuvil.

Nationaal park Lahugala Kitulana bezoeken: wat u ziet

Het gebied werd in 1966 tot natuurreservaat verklaard en op 31 oktober 1980 tot nationaal park verheven, en het beslaat 1.554 hectare. De drie stuwmeren, Lahugala, Kitulana en Sengamuwa, zijn tanks, de kunstmatige meren die de oude Singalese koninkrijken bij duizenden door de droge zone aanlegden om de moessonregens voor de rijstteelt op te slaan, en die, al lang door de boeren verlaten en dichtgeslibd, ondiepe moerassen zijn geworden waarvan het water uiteindelijk afvloeit naar de rivier de Heda Oya. Ze zijn grotendeels bedekt met een hoog, drijvend gras, in het Singalees beru genoemd, dat een favoriet voedsel van olifanten is, en dat geeft zo'n klein park zijn betekenis: het is van oudsher een traditioneel foerageergebied en ligt op een corridor waarlangs olifanten zich verplaatsen tussen de grote beschermde gebieden van het zuidoosten, Kumana en Yala aan de ene kant en Gal Oya aan de andere. In de droge maanden trekken kuddes naar de stuwmeren, en er zijn 's avonds groepen van honderd en meer, zelfs honderdvijftig, geteld die tot hun buik in het gras stonden, de kalveren bijna onzichtbaar, al is twintig of dertig een gebruikelijker aanblik.

Rond het water staat altijdgroen bos van de droge zone, van weera, palu, het ijzerhout van Ceylon, satijnhout, halmilla en ebben, waarin de Sri Lankaanse luipaard en de lippenbeer leven, die hier allebei zelden worden gezien, met kroonmakaken, grijze langoeren, sambars, axisherten, wilde zwijnen, de vissende kat en de roestkat, de jakhals, het schubdier, moerascrocodillen en de Indische stralenschildpad. De vogels zijn de tweede trekpleister: op de stuwmeren leven Indische nimmerzatten, gapers, de kleine maraboe, grijze pelikanen, purperreigers, zilverreigers, fluiteenden, waterfazanten, de witbuikzeearend en de grijskopvisarend, en het bos biedt onderdak aan verscheidene soorten die alleen in Sri Lanka voorkomen, waaronder de roodwangmalkoha, het Ceylonspoorhoen en het Ceylonhoen, de nationale vogel. Magul Maha Viharaya, aan de noordrand van het park, is een van de sfeervolste ruïnes van het oosten: volgens de overlevering markeert het de plek waar koning Kavantissa van Ruhuna in de tweede eeuw voor Christus trouwde met prinses Viharamahadevi, de ouders van de heldenkoning Dutugemunu, en de resten, uit een latere periode, omvatten een beeldenhuis, een stoepa, een kapittelzaal, een vermeend bruiloftspodium en een maansteen die uniek is op het eiland doordat de olifanten die eromheen zijn uitgehouwen ruiters dragen. Tijdens de burgeroorlog, die in 2009 eindigde, was het district betwist gebied, en zowel het park als de ruïnes waren jarenlang gesloten.

Nationaal park Lahugala Kitulana: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park kan het hele jaar worden bezocht, maar het seizoen voor olifanten is de droge periode van de oostkust, van ongeveer mei of juni tot oktober, met de grootste kuddes in juli, augustus en september, wanneer het water elders is opgedroogd; dit valt precies samen met het surfseizoen in Arugam Bay, wanneer de meeste bezoekers in de streek zijn. Van november tot januari brengt de noordoostmoesson zware regen, lopen de stuwmeren vol, verspreiden de olifanten zich in het bos en arriveren de trekvogels.

De uren die ertoe doen zijn van ongeveer vier uur 's middags tot de schemering en, minder betrouwbaar, het eerste uur na zonsopgang; midden op de dag is er niets te zien. Blijf bij het voertuig, houd u stil, ga nooit tussen een olifant en het bos staan en rijd na het donker langzaam over de weg. Neem een verrekijker en insectenwerend middel mee. Reken op drie uur. Pottuvil en zijn lagune liggen op twintig minuten, Arugam Bay op een halfuur, de rotskluizenarij van Kudumbigala en Nationaal park Kumana een uur naar het zuiden.