Natuurreservaat Villavicencio

Tours en tickets voor Natuurreservaat Villavicencio: welke boeken

Villavicencio is een particulier natuurreservaat in de droge uitlopers van de Andes, met de ingang ongeveer vijfenveertig kilometer, vijftig minuten, ten noordwesten van de stad Mendoza in het westen van Argentinië, aan de oude provinciale weg 52, die de hoofdweg over de bergen naar Chili was voordat de moderne snelweg door het dal van de rivier de Mendoza werd aangelegd. Iedere Argentijn kent het van het etiket van het bestverkochte mineraalwater van het land, dat hier wordt gebotteld en waarop het vakwerkhotel van het reservaat tegen de bergen staat afgebeeld, en een bezoek is een aangename halve dag uit de stad, of, met de hoge weg erachter, een volle dag. U kunt er op twee manieren heen. Met een huurauto: de weg is tot het hotel geasfalteerd;

bij de poort van het reservaat wordt een kleine toegangsprijs betaald en delen rangers een kaart uit, en er zijn een bezoekerscentrum, een café-restaurant, de tuinen van het oude hotel en een aantal korte, gemarkeerde natuurleerpaden van een half uur tot twee uur. Voorbij het hotel wordt de weg grind en klimt hij over de Caracoles de Villavicencio, een trap van haarspeldbochten die in de volksmond de weg van een jaar heet omdat hij 365 bochten zou hebben, in werkelijkheid heel wat minder, naar de Cruz de Paramillo op ongeveer 3.000 meter, vanwaar op een heldere dag de Aconcagua en de toppen van de hoge cordillera op een rij langs de westelijke horizon staan; hij is bij droog weer met een gewone auto voorzichtig te berijden, gaat verder omlaag naar Uspallata en vormt een prachtige lus terug naar Mendoza over de hoofdweg. De halvedagtours met gids vanuit Mendoza gaan naar het hotel en de tuinen; de dagtours in een terreinwagen rijden de hele lus met lunch.

Natuurreservaat Villavicencio bezoeken: wat u ziet

Het reservaat werd in 2000 opgericht door het bedrijf dat het water bottelt, nu onderdeel van de Danonegroep, beslaat ongeveer 72.000 hectare, was het eerste particuliere reservaat in de provincie Mendoza dat officieel werd erkend, en is sinds 2017 een Ramsargebied vanwege zijn bronnen en hooggelegen venen. Het omvat een ongewone reeks hoogten en daardoor van milieus, van ongeveer 700 meter aan de rand van de vlakte tot meer dan 3.000 meter op de Paramillos, de glooiende hooglanden van de Precordillera: het doornige struikgewas van de Montewoestijn onderaan, met jarillastruiken, cactussen en algarrobobomen, dan de rotsachtige hellingen van de Cardonal met hoge kandelaarcactussen, en bovenaan het koude, winderige grasland van de puna. Guanaco's worden in kuddes gezien op het hogere terrein, vaak naast de weg, samen met de choique, de kleine nandoe, grijze vossen, mara's, bergviscacha's en, zeldzamer, poema's; condors zweven boven de haarspeldbochten, en tot de vogels van het lagere struikgewas behoren verscheidene soorten die alleen in de Monte voorkomen.

De warmwaterbronnen van Villavicencio, die met ongeveer 36 graden aan de oppervlakte komen, waren bekend bij het Huarpevolk, zijn genoemd naar een Spaanse kapitein die hier in de zeventiende eeuw naar goud zocht, en trokken vanaf de negentiende eeuw badgasten; in 1940 werd het Gran Hotel Villavicencio geopend, een groots chalet in Normandische stijl in terrasvormige tuinen met een kleine kapel, dat een modieus kuuroord werd voor de elite van Mendoza en Buenos Aires en in 1978 sloot. Het staat sindsdien leeg, van buiten goed onderhouden, en alleen de tuinen kunnen worden bezocht, aangezien plannen om het te heropenen tot nu toe op niets zijn uitgelopen. De weg heeft zijn eigen geschiedenis: het patriottenleger van José de San Martín gebruikte deze pas in 1817 op weg om Chili te bevrijden, een gedenkplaat bij Canota markeert waar de colonnes zich splitsten, en Charles Darwin, die in maart 1835 vanuit Chili overstak, ontdekte op de Paramillos een groep versteende araucariabomen die rechtop in het gesteente stonden, die hij beschreef in De reis van de Beagle; een monument markeert de plek. De ruïnes van de zilvermijnen van de jezuïeten liggen in de buurt.

Natuurreservaat Villavicencio: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het reservaat is dagelijks geopend van ongeveer 9.00 tot 18.00 of 19.00 uur, in de winter met kortere openingstijden. Mendoza is het grootste deel van het jaar droog en zonnig. De lente en de herfst, van september tot november en van maart tot mei, zijn de aangenaamste seizoenen, met heldere lucht voor de uitzichten op de bergen; de zomer is heet bij het hotel, boven 30 graden, en fris op de Paramillos, met af en toe hevige onweersbuien in de middag die de grindweg kunnen wegspoelen;

de winter is koud, en sneeuw of ijs sluit de Caracoles soms dagenlang af, dus vraag bij de poort na voordat u omhoogrijdt. Ga 's ochtends naar boven, wanneer de Aconcagua de meeste kans heeft om helder te zijn, en neem water en een jas mee voor de top, waar het altijd waait. Trek een halve dag uit voor het hotel en de paden, een volle dag voor de lus. Uspallata en het provinciale park Aconcagua liggen voorbij de pas, en de wijnhuizen van Mendoza in Luján de Cuyo en Maipú op een uur.