Nationaal park Aukštaitija

Tours en tickets voor Nationaal park Aukštaitija: welke boeken

Aukštaitija is het merengebied van het noordoosten van Litouwen, ongeveer honderd kilometer ten noorden van de hoofdstad Vilnius, een zacht glooiend land van dennenbos waarin meer dan honderd meren liggen die met elkaar verbonden zijn door beken en kanalen, en het is het oudste van de nationale parken van het land en de favoriete plek van de Litouwers voor een rustige zomervakantie op en aan het water. Het stadje Ignalina, net buiten het park, bereikt u vanuit Vilnius met de trein in anderhalf tot twee uur, of over de weg in ongeveer dezelfde tijd, en het centrum van het park, het dorp Palūšė aan het meer, ligt vijf kilometer verderop, met het bezoekerscentrum van het park, een botenverhuur, een kampeerterrein, pensions en een of twee cafés. Er zijn geen toegangspoorten, en van wie het park gebruikt, wordt een bescheiden bezoekerskaartje gevraagd, online of in het centrum te koop.

De klassieke manier om het te zien is vanuit een kano of kajak, te huur in Palūšė of bij verscheidene andere verhuurders, die ook boten en mensen vervoeren: omdat de meren met elkaar verbonden zijn, kunt u een paar uur peddelen, of gemarkeerde waterroutes van twee tot enkele dagen volgen, met overnachtingen op aangewezen kampeerplekken aan de oevers, door een keten van een twaalftal meren en de riviertjes daartussen. Aan land is fietsen ideaal, met gemarkeerde routes over boswegen en rustige landweggetjes, en de belangrijkste plekken kunt u in één dag per fiets of auto met elkaar verbinden: de houten kerk in Palūšė; de heuvel Ladakalnis, een korte klim vanaf een parkeerterrein bij Ginučiai, vanwaar u zes meren tegelijk ziet; de heuvelburcht van Ginučiai, bereikbaar via een lange houten trap; de oude watermolen in hetzelfde dorp; het bijenteeltmuseum in Stripeikiai; en de oude dorpen Šuminai, Salos en Strazdai. Bij Palūšė begint een botanisch pad. Zwemmen kan bijna overal.

Nationaal park Aukštaitija bezoeken: wat u ziet

Het nationaal park werd in 1974 opgericht, het eerste in Litouwen, en zelfs het eerste in de Sovjetperiode van de republiek, toen het de naam van de Litouwse SSR droeg; het kreeg zijn huidige naam, die van de etnografische regio van de Litouwse hooglanden, in 1991, en beslaat ongeveer 406 vierkante kilometer, waarvan zo'n zeventig procent bos is, voornamelijk grove den, met spar en berk, en ongeveer vijftien procent water. Het landschap werd achtergelaten door de laatste ijskap, die zich hier zo'n twaalfduizend jaar geleden terugtrok en ruggen van morenen, heuvels en lange, smalle troggen achterliet, uitgeschuurd door smeltwater onder het ijs, waarin de 126 meren liggen, veel ervan lintvormig, diep en helder. Tauragnas is met 62,5 meter het diepste meer van Litouwen; Baluošas heeft zeven eilanden, waarvan er één zelf een klein meer bevat; en het uitzicht vanaf Ladakalnis, een heuvel waarop volgens de overlevering offers werden gebracht aan Lada, de moedergodin van de heidense Balten, omvat zes meren tussen beboste ruggen tot aan de horizon. Litouwen was in 1387 het laatste land van Europa dat het christendom aannam, en het voorchristelijke verleden ligt hier dicht onder de oppervlakte: het park telt zo'n vijfenveertig grafheuvelvelden en een aantal heuvelburchten, kegelvormige aarden wallen uit de negende tot twaalfde eeuw waarop houten burchten stonden, onderdeel van de verdediging tegen de strooptochten van de Lijflandse ridders, waarvan die bij Ginučiai, Taurapilis en Pūžiniškis het indrukwekkendst zijn.

De dorpen, ongeveer honderd, sommige van slechts drie of vier boerderijen, zijn volledig van hout gebouwd, met blokhuizen, schuren, graanschuren, badhuizen en gesneden kruisen langs de weg, en verscheidene zijn beschermd als etnografisch monument; ze liggen diep in het bos, en de bewoners leefden van visserij, het verzamelen van paddenstoelen en bessen, en bijenteelt. De Sint-Jozefkerk in Palūšė, gebouwd in 1750, met een afzonderlijke achthoekige klokkentoren, zou alleen met de bijl in elkaar zijn gezet, zonder zaag of ijzeren spijkers, en geldt als de oudste bewaarde houten kerk van het land; ze stond op het bankbiljet van één litas. De watermolen van Ginučiai, uit de negentiende eeuw, heeft zijn machinerie behouden. In Stripeikiai laat het museum van de oude bijenteelt, op een heuvelhelling tussen houten beelden van bijen, goden en legenden, zien hoe honing werd gewonnen uit wilde volken in holle dennenstammen en later uit korven gemaakt van stukken boomstam, en verkoopt het honing en mede. De bossen bieden onderdak aan elanden, edelherten en reeën, wilde zwijnen, wolven, lynxen, otters, bevers, sneeuwhazen en boommarters, met visarenden, zwarte ooievaars, kraanvogels, auerhoenders, korhoenders en parelduikers onder de meer dan tweehonderd vogelsoorten, en in de schone meren leven kleine marene, snoek, baars, zeelt en rivierkreeft. Veertig kilometer naar het oosten stond de kerncentrale van Ignalina, met reactoren van het Tsjernobyltype, die in 2009 werd gesloten als voorwaarde voor de toetreding van Litouwen tot de Europese Unie.

Nationaal park Aukštaitija: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park kan het hele jaar door worden bezocht. Het seizoen voor kanoën, zwemmen en kamperen loopt van juni tot augustus, wanneer de dagen zeer lang zijn, de lucht 20 tot 25 graden is en de meren opwarmen tot 20 à 23 graden; juli en begin augustus zijn de drukste weken, en boten en kamers aan het meer moet u voor de weekenden vooraf boeken. Eind augustus en september brengen paddenstoelen, veenbessen en rode bosbessen, waarvoor het hele land uitrukt om ze te plukken, de eerste herfstkleuren en verlaten meren, en mei en begin juni bieden fris groen, vogelgezang en weinig mensen.

De winter, van december tot maart, is koud en sneeuwrijk; de meren bevriezen stevig en worden gebruikt door ijsvissers en schaatsers, en er zijn langlaufloipes en een kleine skiheuvel in Ignalina. Muggen zijn lastig in juni en juli, en teken, die hier hersenontsteking (encefalitis) en de ziekte van Lyme kunnen overbrengen, zitten van de lente tot de herfst in het bos, dus gebruik insectenwerend middel en controleer uw huid. Reken op twee tot drie dagen. De heuvel van Molėtai met zijn sterrenwacht en etnokosmologiemuseum ligt op vijfenveertig minuten, en Vilnius op minder dan twee uur.