Nationaal park Bernardo O’Higgins

Tours en tickets voor Nationaal park Bernardo O'Higgins: welke boeken

Bernardo O'Higgins is het grootste nationaal park van Chili en een van de grootste ter wereld, een vrijwel onbewoonde wildernis van ijs, fjorden, eilanden en doorweekt regenwoud langs de Pacifische kant van zuidelijk Patagonië, en het heeft geen wegen, nauwelijks wandelpaden en geen bezoekersvoorzieningen, zodat het alleen over water te benaderen is, op drie of vier punten aan de randen. Veruit het populairst, en een uitstekend dagje uit, is de boottocht vanuit Puerto Natales, het stadje dat als uitvalsbasis voor Torres del Paine dient, naar de gletsjers Balmaceda en Serrano aan het zuidelijkste uiteinde van het park. Catamarans en kotters vertrekken 's ochtends van de pier van het stadje en varen drie tot vier uur in noordwestelijke richting de Última Esperanza-fjord op, langs een kolonie aalscholvers, een rotswand waar condors overnachten, watervallen en zeeleeuwen, naar de voet van de Mount Balmaceda, waarvan de gletsjer hoog boven het water hangt;

de passagiers gaan dan aan land bij Puerto Toro en lopen twintig tot dertig minuten over een makkelijk pad door het bos naar een lagune vol kleine ijsbergen voor het front van de Serranogletsjer. Op de terugweg leggen de boten aan bij een schapenboerderij voor een lunch van lam dat aan het spit is geroosterd, en volgens de traditie schenken ze een drankje dat met gletsjerijs is gekoeld. Een variant gaat vanaf Puerto Toro per rubberboot verder de rivier de Serrano op tot in Torres del Paine, wat een gedenkwaardige manier is om daar aan te komen. De tweede toegang is vanuit Villa O'Higgins, helemaal aan het eind van de Carretera Austral, vanwaar in de zomer boten het meer oversteken naar het front van de O'Higginsgletsjer. De derde is per schip: de veerboot die in drie dagen tussen Puerto Montt en Puerto Natales vaart, gaat door de kanalen van het park en legt aan in Puerto Edén, en kleine expeditiecruiseschepen uit Puerto Natales brengen meerdere dagen door tussen de gletsjers van de fjorden.

Nationaal park Bernardo O'Higgins bezoeken: wat u ziet

Het park werd in 1969 opgericht, later uitgebreid, en beslaat ongeveer 35.260 vierkante kilometer in de regio's Aysén en Magallanes, een gebied groter dan België, genoemd naar de bevrijder en eerste staatshoofd van het onafhankelijke Chili. Het omvat het grootste deel van het Zuid-Patagonische IJsveld, zo'n 350 kilometer lang en ongeveer 12.500 vierkante kilometer groot, gedeeld met Argentinië, dat buiten Antarctica de grootste ijsmassa van het zuidelijk halfrond is, en waarvan achtenveertig grote gletsjers en honderden kleinere afdalen, waarbij die aan de westkant aan het eind van de fjorden de zee bereiken. De grootste ervan, de Pío XI- of Brüggengletsjer, is de grootste van Zuid-Amerika, 64 kilometer lang en zo'n 1.265 vierkante kilometer groot, met een front van enkele kilometers breed, en hij is opmerkelijk als een van de zeer weinige grote gletsjers ter wereld die het grootste deel van de twintigste eeuw oprukten en daarbij eeuwenoud bos overwoekerden, terwijl bijna al zijn buren zich terugtrokken. Onder het ijsveld ligt een actieve vulkaan, de Lautaro, 3.623 meter, het hoogste punt van het park, waarvan de uitbarstingen as over de sneeuw strooien. Over de grens tussen Chili en Argentinië over een deel van het ijsveld is nooit overeenstemming bereikt. De westrand van het park is een labyrint van kanalen, eilanden en schiereilanden, de verdronken dalen van vroegere gletsjers, waarop de westenwinden van de Grote Oceaan vier tot zeven meter regen per jaar lossen, een van de zwaarste regenvallen in de gematigde wereld, wat een groenblijvend Magelhaens regenwoud van coihue, canelo, guaitecascipres en tepu in stand houdt, met veenmoerassen en kussenplanten op de blootgestelde grond.

Hier leven de huemul, het bedreigde Zuid-Andeshert dat op het Chileense wapen staat en dat in de afgelegen dalen van het park een van zijn belangrijkste toevluchtsoorden heeft, de poema, de kustotter, de Zuid-Amerikaanse rivierotter, manenrobben en Zuid-Amerikaanse zeeberen, Peales dolfijnen en Chileense dolfijnen, en onder de vogels de Andescondor, Magelhaenaalscholvers en koningsaalscholvers, booteenden, kelpganzen en de wenkbrauwalbatros. Deze kanalen waren zesduizend jaar lang het thuis van de Kawésqar, kanonomaden die vrijwel permanent op het water leefden, in kano's van boomschors en later van planken met midscheeps een brandend vuur, die naar schelpdieren doken en op zeeleeuwen jaagden, en die binnen enkele decennia na het contact met robbenjagers en kolonisten door ziekte en geweld werden teruggebracht tot een paar families; hun afstammelingen wonen in Puerto Edén, een dorp van vlonderpaden op het eiland Wellington, dat geen weg heeft en de regenachtigste bewoonde plaats van Chili is, en nog maar een handvol mensen spreekt de taal. De naam van de Última Esperanza-fjord, laatste hoop, werd in 1557 gegeven door de zeevaarder Juan Ladrillero, die hem binnenvoer bij zijn laatste poging om de westelijke monding van de Straat Magellaan te vinden, en ontdekte dat hij doodliep.

Nationaal park Bernardo O'Higgins: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

De excursies vanuit Puerto Natales varen het hele jaar door, dagelijks van ongeveer oktober tot april en op minder dagen in de winter, altijd afhankelijk van de wind, die in Patagonië het sterkst is in de lente en de zomer, van november tot februari, en die niet zelden de havenmeester de haven doet sluiten en de tocht doet uitstellen, dus laat hem niet tot de laatste dag liggen. De zuidelijke zomer, van december tot februari, brengt lange dagen, temperaturen van 10 tot 17 graden en de meeste bezoekers;

oktober, november, maart en april zijn rustiger qua weer en drukte, met herfstkleuren in het beukenbos in april; de winter is koud, windstil en vaak helder, met sneeuw tot op zeeniveau. De boot naar de O'Higginsgletsjer vaart alleen van ongeveer november tot maart. Regen, kou en wind zijn in elke maand te verwachten, dus neem water- en winddichte kleding, warme lagen, muts en handschoenen, en een zonnebril mee. Reken op een volle dag. Torres del Paine ligt twee uur over de weg van Puerto Natales, de Milodongrot op twintig minuten, en Punta Arenas op drie uur.