Nationaal park Caldera de Taburiente

Tours en tickets voor Nationaal park Caldera de Taburiente: welke boeken

De Caldera de Taburiente is een enorme, met dennen begroeide, kraterachtige laagte in het midden van de noordelijke helft van La Palma, het meest noordwestelijke van de Canarische Eilanden, dat per vliegtuig bereikbaar is vanaf Tenerife, Gran Canaria en Madrid en met rechtstreekse vluchten uit verschillende Europese landen. Het is een park voor wandelaars: er loopt geen weg doorheen, en het binnenste is alleen te voet te zien. De toegang is gratis, maar er zijn drie toegangspunten, elk met eigen regels. La Cumbrecita, een zadel op de zuidrand op 1.300 meter, bereikt u via een weg vanaf het bezoekerscentrum bij El Paso, aan de hoofdweg van het eiland; de kleine parkeerplaats is gereguleerd, en voor elke aankomst vóór het midden van de middag moet u online of in het bezoekerscentrum een gratis reservering voor een tijdvak maken. Vandaar leidt een bijna vlak pad van een halfuur naar de uitzichtpunten Lomo de las Chozas en Los Roques, die het makkelijkste uitzicht in het binnenste bieden.

De klassieke dagwandeling begint daarentegen bij Los Brecitos, op de westrand: wandelaars laten hun auto achter in de bedding van de Barranco de las Angustias, onder het stadje Los Llanos de Aridane, nemen daar een van de wachtende gedeelde terreinwagentaxi's over een lange bosweg naar Los Brecitos en lopen dan terug, zo'n veertien kilometer en zes uur, vrijwel alles bergaf, door dennenbos naar het kampeerterrein en de rangerhut bij de Playa de Taburiente, een brede kiezelbedding van een beek in het hart van de caldera, en dan omlaag door de kloof van de Angustias, waarbij u de beek herhaaldelijk doorwaadt, met een korte omweg naar de Cascada de Colores. De derde toegang is de rand zelf, bereikbaar via een lange bergweg vanuit Santa Cruz naar de Roque de los Muchachos. Begeleide wandeltochten met vervoer besparen u het regelwerk. Voor kamperen is een vergunning nodig, die u vooraf moet aanvragen.

Nationaal park Caldera de Taburiente bezoeken: wat u ziet

De Caldera werd in 1954 tot nationaal park verklaard, een van de oudste van Spanje, en beslaat ongeveer zevenenveertig vierkante kilometer. Het is een enorm amfitheater van zo'n acht kilometer doorsnee, omsloten door een hoefijzer van kliffen die tot tweeduizend meter omlaagvallen vanaf de rand, bekroond door de Roque de los Muchachos, 2.426 meter, het hoogste punt van het eiland, naar een bodem die maar op vier- tot negenhonderd meter ligt en in het zuidwesten alleen via de smalle kloof van de Angustias, het ‘ravijn van de angst’, naar zee opent. Het neemt een merkwaardige plaats in de geschiedenis van de wetenschap in: de Duitse geoloog Leopold von Buch, die het in 1815 bezocht, nam het plaatselijke woord caldera, ‘ketel’, over en voerde het in de geologie in voor grote vulkanische laagten, maar dit typevoorbeeld is in moderne zin helemaal geen caldera. Het is namelijk niet ontstaan door een explosie of het instorten van een magmakamer, maar door een gigantische aardverschuiving van de flank van een oude schildvulkaan, zo'n half miljoen jaar geleden, en sindsdien door de erosie van woeste beken vergroot. In de wanden ligt de hele anatomie van een oceanisch eiland bloot, tot aan de kussenlava's die op de zeebodem werden uitgestoten voordat het eiland bestond en die nu duizend meter zijn opgeheven. De hellingen zijn bedekt met bossen van de Canarische den, een boom die alleen in deze archipel voorkomt, met naalden in groepjes van drie en een dikke, kurkachtige schors waardoor hij bosbranden kan overleven en uit de zwartgeblakerde stam opnieuw kan uitlopen.

Water is de andere schat van de caldera. Het is de enige plek op de Canarische Eilanden waar het hele jaar beken stromen, gevoed door tientallen bronnen en door galerijen die in de rots zijn geboord, en het water, dat via kanalen naar de bananenplantages van het Aridanedal wordt afgevoerd, behoort sinds de zestiende eeuw toe aan een vereniging van grondbezitters, de erfgenamen van de landgoederen Argual en Tazacorte, die ook de grond van het park zelf bezaten. Bij de Cascada de Colores heeft ijzerrijk bronwater een kleine stuwmuur oranje, geel en groen gekleurd. Midden in de caldera rijst de Roque de Idafe op, een slanke rotspilaar die de oorspronkelijke bewoners van het eiland, de Benahoaritas, heilig achtten omdat ze geloofden dat hij de hemel droeg, en waarnaar ze offers van ingewanden brachten opdat hij niet zou vallen. De caldera, die zij Aceró noemden, ‘de sterke plek’, was het laatste deel van La Palma dat zich tegen de Castiliaanse verovering verzette: het opperhoofd Tanausú hield de passen de hele winter van 1492 op 1493 bezet, totdat Alonso Fernández de Lugo hem naar een onderhandeling lokte en gevangennam, waarna hij zich doodhongerde op het schip dat hem naar Spanje bracht. Op de rand staat een van de grote sterrenwachten van de wereld, met onder meer de grootste bestaande optische telescoop, met een spiegel van 10,4 meter.

Nationaal park Caldera de Taburiente: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park is het hele jaar open, en het klimaat is in elk seizoen mild, al kan de rand in de winter onder sneeuw en ijs liggen en de bodem van de caldera in de zomer zeer heet zijn. Voorjaar en herfst zijn de beste seizoenen voor de lange wandeling. Het enige ernstige gevaar is water: na zware regen, vooral tussen november en maart, kan de beek in de Barranco de las Angustias binnen enkele minuten stijgen, en er zijn wandelaars verdronken, zodat de route wordt gesloten wanneer er regen wordt voorspeld en u het advies van de rangers moet opvolgen;

in de zomer en de herfst kan het park bij extreem brandgevaar gesloten zijn. Begin vroeg aan de afdaling vanaf Los Brecitos, want de taxi's rijden vooral 's ochtends, en neem minstens twee liter water, eten, een hoed en schoeisel dat nat mag worden mee. Trek een volle dag uit, en nog een voor de rand. El Paso en Los Llanos zijn de dichtstbijzijnde stadjes, de Roque de los Muchachos ligt anderhalf uur van Santa Cruz, en de lavavelden van de uitbarsting van 2021 liggen vlak ten zuiden.