Nationaal park Iriomote-Ishigaki

Tours en tickets voor Nationaal park Iriomote-Ishigaki: welke boeken

Het Nationaal park Iriomote-Ishigaki omvat de Yaeyama-eilanden, de zuidelijkste bewoonde eilanden van Japan, die in de Oost-Chinese Zee dichter bij Taiwan dan bij Okinawa liggen, en het combineert koraalzeeën van tropische schittering met de wildste jungle van het land. Het knooppunt is Ishigaki, dat een luchthaven heeft met rechtstreekse vluchten vanuit Tokio, drie uur, en vanuit Osaka en Naha, een uur, en een stad met accommodatie van elk soort, en vanaf de veerbootterminal waaieren snelle boten uit naar de andere eilanden: naar Taketomi in tien tot vijftien minuten, en naar Iriomote in veertig tot vijfenveertig minuten, met aankomst in Ohara, in het zuidoosten, of in Uehara, in het noorden, waarbij de laatste route bij de harde noordenwinden van de winter vaak wordt geschrapt. Op Ishigaki zelf omvat het park de beroemde baai van Kabira, een lagune van smaragd en turkoois tussen beboste eilandjes, waar zwemmen verboden is vanwege de stromingen en de parelkwekerij en waar bezoekers uitvaren in boten met een glazen bodem, de mangroven van de rivieren Miyara en Fukido, het schiereiland Hirakubo, en duikplekken waar manta's samenkomen.

Iriomote, het grootste eiland van de groep en voor negen tiende jungle, heeft één enkele weg langs de helft van de kust, een paar bussen, huurauto's en kleine herbergen, en wordt vrijwel uitsluitend verkend tijdens begeleide excursies, die vooraf moeten worden geboekt, omdat de toegang tot verschillende rivieren en paden nu beperkt is tot groepen met erkende gidsen en het aantal bezoekers aan het eiland aan een maximum is gebonden. De klassiekers zijn de boottocht de rivier de Urauchi op, de langste van Okinawa, gevolgd door een wandeling van ongeveer drie kwartier heen en drie kwartier terug door het bos naar de watervallen Mariyudu en Kanpire; de tocht tussen de mangroven van de rivier de Nakama; en een halve of hele dag per kajak en te voet naar de waterval Pinaisara. Snorkeltochten gaan naar de riffen en naar een zandbank van koraalfragmenten voor de kust, en een door een waterbuffel getrokken kar steekt het ondiepe water over naar het tuineilandje Yubu.

Nationaal park Iriomote-Ishigaki bezoeken: wat u ziet

Het park werd in mei 1972 aangewezen, op de dag dat de Verenigde Staten Okinawa aan Japan teruggaven, onder de naam Iriomote, en werd in 2007 uitgebreid tot Ishigaki en sindsdien opnieuw vergroot, tot ruim vierhonderd vierkante kilometer land en een veel groter zeegebied; in juli 2021 werd Iriomote ingeschreven als UNESCO-werelderfgoed, samen met het noorden van Okinawa, Amami-Oshima en Tokunoshima. Iriomote, 289 vierkante kilometer, is een blok zandsteenheuvels tot 470 meter hoog, doorweekt door meer dan twee meter regen per jaar en van de kust tot de toppen bedekt met subtropisch groenblijvend bos, met aan de mondingen van zijn veertig rivieren de grootste mangrovebossen van Japan: dat van de Nakama alleen al beslaat zo'n 150 hectare en herbergt alle zeven mangrovesoorten van het land; bij de bovengrens ervan staat een mangroveboom van de soort Heritiera littoralis van zo'n vierhonderd jaar oud, met plankwortels die hoger zijn dan een mens. De roem van het eiland berust op een dier dat bijna niemand ziet. In 1965 verkreeg de schrijver en natuuronderzoeker Yukio Togawa, die geruchten natrok over een wilde kat die de eilanders kenden, huiden en een schedel, en in 1967 werd de iriomotekat wetenschappelijk beschreven, eerst als een nieuw geslacht, een levend fossiel, en nu als een kenmerkend eilandras van de bengaalse tijgerkat; donker, kortpotig en ongeveer zo groot als een huiskat, jaagt hij 's nachts langs de bosrand en de beken op kikkers, skinken, vogels, krabben en vissen, telt hij ongeveer honderd exemplaren en leeft hij nergens anders op aarde.

Zijn grootste vijand is de auto: elk jaar worden er verscheidene op de kustweg doodgereden, en daarom is de weg voorzien van onderdoorgangen, ribbelstroken en waarschuwingsborden, en geldt er een maximumsnelheid van veertig kilometer per uur. De indische slangenarend, de Ryukyu-vleerhond, de Chinese doosschildpad, een reuzenskink en een giftige groefkopadder behoren tot de andere bewoners. Het grootste deel van zijn geschiedenis werd het eiland gevreesd om zijn malaria, die herhaaldelijk de dorpen uitroeide die het koninkrijk Ryukyu er onder dwang vestigde, en die pas begin jaren zestig werd uitgeroeid; in de eerste helft van de twintigste eeuw werd in de jungle steenkool gewonnen onder omstandigheden die dicht bij slavernij kwamen, en de overwoekerde ruïnes van een van de mijnen kunnen worden bezocht. Tussen Iriomote en Ishigaki ligt de Sekisei-lagune, zo'n twintig bij vijftien kilometer, het grootste koraalrif van Japan, met meer dan 360 soorten rifbouwende koralen, een diversiteit die vergelijkbaar is met die van het Groot Barrièrerif; in de zomer van 2016 verbleekte abnormaal warm water vrijwel het hele rif en doodde misschien zeven tiende van het koraal, en het herstel verloopt traag en onzeker. Taketomi, een vlak koraaleiland in de lagune, bewaart een traditioneel Ryukyu-dorp met huizen van één verdieping gedekt met rode dakpannen, achter muren van koraalsteen, langs straatjes van wit zand, en heeft een strand waarvan het zand bestaat uit de stervormige schaaltjes van piepkleine organismen.

Nationaal park Iriomote-Ishigaki: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park kan het hele jaar worden bezocht, want het klimaat is subtropisch, met zeewatertemperaturen van 21 graden in februari tot 30 graden in augustus. De beste periodes zijn van eind maart tot begin mei, vóór het regenseizoen, en vanaf eind juni, wanneer het eindigt, tot en met juli, die heet, zonnig en rustig zijn; het regenseizoen duurt van ongeveer begin mei tot half of eind juni. Van juli tot oktober trekken er geregeld tyfoons voorbij, en één tyfoon kan alle veerboten en vluchten twee of drie dagen stilleggen, zodat flexibele plannen en reservedagen onmisbaar zijn;

augustus en september zijn de heetste maanden, en de manta's zijn voor Ishigaki het betrouwbaarst in september en oktober. De winter, van december tot februari, is mild, 16 tot 21 graden, maar bewolkt en winderig, de noordelijke veerbootroute naar Iriomote wordt vaak opgeschort, en de zee is koel om te zwemmen. Van ongeveer juni tot oktober zijn er kubuskwallen, en dan moet u alleen zwemmen op stranden met netten of in een beschermend pak. Draag in de jungle een lange broek tegen bloedzuigers en let op slangen. Reken op vier tot vijf dagen voor de eilandgroep.