Nationaal park Lagunas de Montebello

Tours en tickets voor Nationaal park Lagunas de Montebello: welke boeken

De Lagunas de Montebello zijn een groep van meer dan vijftig meren, verspreid door dennenbos op de hoogvlakte van de Mexicaanse deelstaat Chiapas, vlak tegen de grens met Guatemala, en ze zijn beroemd om hun kleuren, die variëren van lichtturquoise via smaragdgroen en violet tot een blauw zo donker dat het bijna zwart is. Het park ligt ongeveer zestig kilometer, een uur rijden, ten zuidoosten van de koloniale stad Comitán, en drie uur van San Cristóbal de las Casas, de gebruikelijke uitvalsbasis voor reizigers in het hoogland van Chiapas, waar dagtours op grote schaal worden verkocht, meestal gecombineerd met de waterval van El Chiflón onderweg; vanuit Comitán rijden er regelmatig minibusjes over de weg naar de ingang van het park en verder langs de meren. Een klein toegangsbedrag betaalt u bij het hokje van het nationaal park, en een tweede bijdrage wordt meestal gevraagd door de gemeenschappelijke grondbezitters, de ejidos, die een groot deel van de grond erbinnen bezitten en beheren.

De geasfalteerde weg splitst zich net voorbij de poort. Eén tak leidt naar het noorden, naar de groep die de Lagunas de Colores heet, vijf meren, Agua Tinta, Esmeralda, Ensueño, Encantada en Bosque Azul, elk in een andere tint, dicht bij elkaar en verbonden door korte paden; bij het laatste zijn een parkeerplaats, eetkraampjes, paarden te huur en paden naar een kleine grot met een beek en naar een natuurlijke kalkstenen boog over een rivier. De andere tak loopt naar het oosten langs de grens, langs de meren Montebello, Cinco Lagos, Pojoj, waar vlotten van samengebonden boomstammen, door plaatselijke mannen voortgeboomd, bezoekers naar een eilandje en een cenote brengen, Tziscao, het grootste, met een dorp aan de oever met huisjes, restaurants en kajaks, en het Lago Internacional, waar de grens dwars doorheen loopt. Bij elke stop bieden jongens zich aan als gids. Eenvoudige onderkomens, kamperen en uitstekende plaatselijke koffie, kaas en warme chocolademelk vindt u bij Tziscao en Bosque Azul.

Nationaal park Lagunas de Montebello bezoeken: wat u ziet

Het nationaal park werd in 1959 opgericht, als eerste in Chiapas, en beslaat ongeveer 64 vierkante kilometer op een hoogte van zo'n 1.500 meter; het werd in 2003 aangewezen als Ramsar-wetland en in 2009 als UNESCO-biosfeerreservaat. De meren liggen in een karstlandschap, een kalksteenplateau waarin regenwater grotten en schachten heeft uitgelost, en ze vullen zinkgaten en ingestorte grotten, de cenotes van het hoogland, sommige rond en steil en meer dan vijftig meter diep, andere breed en onregelmatig waar verschillende kommen zijn samengesmolten; de meeste hebben geen zichtbare aan- of afvoer, want ze worden ondergronds gevoed en ontwaterd, en veel ervan staan met elkaar in verbinding via gangen onder het bos. Hun verschillende kleuren zijn het gevolg van verschillen in diepte, in de mineralen die in het water zijn opgelost, in de aard van de bodem en in de begroeiing en de invalshoek van het licht, zodat één meer banden van drie of vier tinten kan vertonen, en ze veranderen met het uur en het weer. Sinds ongeveer 2003 zijn verscheidene meren van de noordwestelijke groep van tijd tot tijd troebel geelgroen geworden, wat wetenschappers toeschrijven aan vervuiling, door rioolwater en landbouwchemicaliën, van de Río Grande van Comitán, die in het systeem uitmondt, en de kwestie wordt onderzocht; de meeste meren blijven helder.

Het omringende bos bestaat uit dennen en eiken, met amberbomen, die in het droge seizoen rood kleuren, en in de vochtigere kommen een nevelwoud dat rijk is aan orchideeën, waarvan hier meer dan vijftig soorten groeien, en bromelia's. Het leed zwaar onder de grote branden in het voorjaar van 1998, waarvan het grotendeels is hersteld. Tot de vogels behoren de blauwkapgaai, de smaragdtoekan, verscheidene trogons en kolibries en, zelden, de quetzal, en er komen witstaartherten, gordeldieren, miereneters en ocelotten voor. De streek is al zeer lang bewoond. Net buiten het park, bij Chinkultic, staat op een reeks heuvels en terrassen een Mayastad die tussen de derde en de negende eeuw bloeide, met de hoofdtempel hoog op een klif boven een diepblauwe cenote, een balspelveld, gebeeldhouwde stèles en een weids uitzicht over de meren; u kunt de stad onderweg bezoeken, al is ze soms gesloten geweest door geschillen met de plaatselijke gemeenschap. De bewoners van de meren zijn nu grotendeels Chuj- en Tojolabal-Maya, sommigen kinderen van gezinnen die begin jaren tachtig voor de Guatemalteekse burgeroorlog over de grens vluchtten en bleven. De laatste jaren heeft de grensstreek van Chiapas te lijden gehad onder het geweld van rivaliserende criminele groepen, en reizigers moeten de actuele situatie nagaan en overdag reizen.

Nationaal park Lagunas de Montebello: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park is dagelijks open van ongeveer 8.00 tot 17.00 uur. Het droge seizoen, van november tot april, is de beste tijd: de lucht is helderder, de kleuren van de meren zijn op hun schitterendst in de zon van de late ochtend en het middaguur, en de paden zijn droog; december tot februari zijn overdag koel en 's nachts op deze hoogte koud, tot vijf graden, en het bos is 's ochtends vroeg vaak in mist gehuld. Het regenseizoen, van mei tot oktober, brengt zware buien in de middag, modderige paden en doffere kleuren onder de bewolking, al is het bos weelderig en bloeien de orchideeën.

Mexicaanse feestdagen, vooral de Goede Week en de weken rond kerst, vullen de parkeerplaatsen en de vlotten. Zwemmen is in sommige meren toegestaan, al is het water koud, en op de vlotten zijn zwemvesten verplicht. Neem een warme laag mee, regenkleding, contant geld in kleine coupures en uw paspoort, want op de grensweg zijn er immigratiecontroles. Trek er vanuit Comitán of San Cristóbal een dag voor uit. De waterval van El Chiflón ligt anderhalf uur van de meren, en het koloniale centrum van Comitán een uur.