Nationaal park Lemmenjoki

Tours en tickets voor Nationaal park Lemmenjoki: welke boeken

Lemmenjoki, in het uiterste noorden van Fins Lapland, driehonderd kilometer voorbij de poolcirkel, is het grootste nationale park van Finland en een van de grootste weglozen wildernissen van Europa, en het staat bekend om twee dingen die nergens anders samen voorkomen: de oerbossen van grove den in een groot rivierdal en een goudveld dat nog altijd met de hand wordt bewerkt. Het ligt ten westen van het dorp Inari, het centrum van de Samische cultuur in Finland, dat zelf drie kwartier over de weg van de luchthaven van Ivalo ligt, met dagelijkse vluchten vanuit Helsinki. Vanuit Inari leidt een weg van vijfenveertig kilometer naar het gehucht Njurkulahti, aan de rand van het park, waar een natuurinformatiehut, een paar door families gerunde vakantiedorpen met hutten en sauna's, een kampeerterrein en de rivierboten zijn. De rivier de Lemmenjoki is de sleutel tot een bezoek.

Van half juni tot half september maken lange, smalle houten boten met buitenboordmotor, geëxploiteerd door plaatselijke Samische families, tweemaal daags een geregelde tocht zo'n twintig kilometer de rivier op, door een reeks smalle meren tussen beboste hellingen, met een stop bij Ravadas, voor een waterval op korte loopafstand van de aanlegplaats, en met als eindpunt Kultahamina, de goudhaven; men kan in één dag heen en terug, met een wandeling tussen de afvaarten door, of, wat verreweg het populairste plan is, met de boot stroomopwaarts gaan en twee of drie dagen terugwandelen, of omgekeerd. Een gemarkeerd pad volgt de rivier op beide oevers, met gratis open wildernishutten, te reserveren hutten, schuilhutten met open voorzijde en stookplaatsen waar hout wordt aangeleverd, en vanuit Kultahamina klimt een gemarkeerde rondgang van een dag uit het bos omhoog naar de kale fjelden van het goudland, langs Morgamoja en Pellinen, met een wijd uitzicht over de wildernis. Voorbij de gemarkeerde routes, die maar een klein deel van het park beslaan, is de rest voor ervaren wandelaars met kaart en kompas. Het park is gratis, en de plaatselijke families bieden begeleide tochten, goudwassen en bezoeken aan rendierboerderijen aan.

Nationaal park Lemmenjoki bezoeken: wat u ziet

Het nationale park werd in 1956 ingesteld en in 1971 en 1982 uitgebreid tot ongeveer 2.860 vierkante kilometer; het grenst aan het park Ovre Anarjohka aan de Noorse kant van de grens, zodat zij samen een ononderbroken wildernis van meer dan vierduizend vierkante kilometer vormen. Het ligt in de zone waar het noordelijke bos ten einde komt. Het dal van de Lemmenjoki, waarvan de naam gewoonlijk wordt verklaard als de rivier van de liefde maar waarschijnlijker in het Samisch de warme rivier betekent, is een diepe trog, uitgesneden langs een breuk en geschuurd door ijs, beschut genoeg om schitterende open bossen van grove den te dragen, waarvan veel bomen vier- en vijfhonderd jaar oud zijn, met zilveren en gedraaide stammen, die nooit zijn gekapt; hogerop in de zijdalen maken de dennen plaats voor berkenkreupelhout en boven ongeveer vierhonderd meter voor kaal fjeld, afgeronde, steenachtige hoogten bedekt met korstmos, kraaiheide en dwergberk, waarvan de hoogste, Morgam-Viibus, 599 meter bereikt, terwijl de noordelijke en westelijke delen van het park een onmetelijke uitgestrektheid van veen en laag fjeld zijn. Het is het huis van bruine beren, veelvraten, enkele wolven, elanden, otters, steenarenden, die hier in behoorlijke aantallen nestelen, de taigagaai, de bruinkopmees, het auerhoen, het moerassneeuwhoen en, op de afgelegen meren, de wilde zwaan, de nationale vogel van Finland; in de rivieren zitten vlagzalm, forel en houting. Bovenal is het rendierland.

Het park ligt binnen het thuisland van de Samen, het enige inheemse volk van de Europese Unie, en is het weidegebied van twee rendierhoudersverenigingen, waarvan de enkele duizenden halfgetemde dieren er vrij doorheen zwerven, in omheiningen bijeen worden gedreven, waarvan men de resten onderweg passeert, voor het merken van de oren van de kalveren midden in de zomer en het scheiden van de kudden in de herfst, en die het belangrijkste levensonderhoud van de families van Njurkulahti leveren; bezoekers wordt gevraagd honden aan de lijn te houden en de kudden niet te verstoren. Oude valkuilstelsels om wilde rendieren te vangen, rijen van honderden kuilen, zijn nog altijd te volgen. Het goud werd in 1945 gevonden, toen drie broers die de zijbeken uitwasten op de Morgamoja op rijk grind stuitten, en binnen drie jaar groeven meer dan honderd mannen in de wildernis, velen van hen veteranen die na de oorlog een nieuw begin zochten, die hun voorraden invlogen en zelfs landingsbanen op de fjelden aanlegden, die er nog zijn. De stormloop verflauwde snel, maar hij is nooit helemaal geëindigd: enkele tientallen goudzoekers blijven elke zomer hun claims bewerken, wonend in hutten en plaggenhutten op de fjelden, en hoewel machinaal graven binnen het park in 2020 werd beëindigd, zijn wassen en scheppen met de hand nog altijd toegestaan, en de gravers, een zwijgzaam en onafhankelijk slag mensen, horen bij het landschap en zijn doorgaans bereid een praatje te maken.

Nationaal park Lemmenjoki: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park is het hele jaar open, maar het praktische seizoen voor wandelaars loopt van eind juni tot half september, wanneer de boten varen. Van half mei tot eind juli gaat de zon niet onder. Juni en juli zijn het hoogtepunt van het muggenseizoen, wat in Lapland een serieuze zaak is, en een muggennet voor het hoofd, insectenwerend middel en dicht geweven kleding zijn nodig; de insecten nemen af in augustus, dat samen met begin september de beste tijd om te wandelen is, wanneer de eerste vorst de ruska brengt, de herfstverkleuring, waarbij de berken gedurende ongeveer twee weken rond de tweede week van september goud worden en de bodembegroeiing op de fjelden diep rood.

De zomertemperaturen zijn 10 tot 20 graden, met koude nachten en de kans op regen en zelfs natte sneeuw. Van oktober tot april ligt het park onder sneeuw en duisternis, met het noorderlicht boven het hoofd en temperaturen van min twintig tot min vijfendertig, en het wordt dan alleen bezocht door ervaren toerskiërs en op begeleide sneeuwscooter- en rendiertochten vanuit Inari. Neem een kaart en een kompas mee, want het telefoonsignaal is onbetrouwbaar. Reken op drie tot vier dagen. Het Samische museum Siida en het parlementsgebouw in Inari mag u niet missen.