Nationaal park Quttinirpaaq

Tours en tickets voor Nationaal park Quttinirpaaq: welke boeken

Quttinirpaaq beslaat het noordelijke uiteinde van Ellesmere Island, in het Canadese territorium Nunavut, het noordelijkste land van Noord-Amerika, op slechts zo'n zevenhonderd kilometer van de pool, en het is een van de meest afgelegen, duurste en minst bezochte nationale parken ter wereld, dat in een gemiddeld jaar een paar dozijn bezoekers ontvangt en in sommige jaren vrijwel niemand. Er zijn geen wegen, geen nederzettingen, geen voorzieningen en geen lijnvluchten, en de enige manier om er te komen is met een gecharterd Twin Otter-vliegtuig vanuit het gehucht Resolute Bay op Cornwallis Island, dat zelf wordt bereikt met lijnvluchten vanuit Ottawa of Montreal via Iqaluit, een reis van twee dagen; de chartervlucht naar het park, zo'n negenhonderd kilometer verder naar het noorden, duurt vier tot vijf uur met een tankstop, en de kosten daarvan, gedeeld door de leden van een gezelschap, lopen voor ieder op tot vele duizenden Canadese dollars.

Parks Canada bemant in de zomer twee posten, bij Tanquary Fiord, de gebruikelijke plek van aankomst, waar een landingsbaan is, een paar weerbestendige gebouwen, een kleine expositie en een kampeerterrein, en bij Lake Hazen, en alle bezoekers moeten zich vooraf registreren, bij aankomst een introductie volgen en een vergoeding voor het achterland betalen. In de praktijk komt bijna iedereen op een begeleide expeditie van tien dagen tot twee weken, georganiseerd door een van de twee of drie gespecialiseerde organisatoren, of met een van de zeer weinige expeditiecruiseschepen die in augustus af en toe Tanquary Fiord bereiken en hun passagiers voor een dag aan land zetten. De klassieke tocht is een trektocht met bagage van ongeveer honderd kilometer tussen Lake Hazen en Tanquary Fiord, door brede dalen en over lage passen, langs gletsjers, met rivieren van smeltwater die u moet doorwaden; kortere wandelingen vanuit Tanquary verkennen het dal van de MacDonald-rivier en de omliggende bergruggen, en groepen die toerskiën en bergbeklimmen combineren wagen zich in het voorjaar aan Barbeau Peak. Groepen moeten volledig zelfvoorzienend zijn en noodgevallen zelf aankunnen, want redding kan dagen op zich laten wachten.

Nationaal park Quttinirpaaq bezoeken: wat u ziet

Het gebied werd in 1988 apart gezet als het nationale parkreservaat Ellesmere Island en werd in 2000 een volwaardig nationaal park, toen het zijn huidige naam kreeg, die in het Inuktitut de top van de wereld betekent, of het land helemaal aan de top; het beslaat 37.775 vierkante kilometer, waarmee het het op een na grootste nationale park van Canada is, en het is na dat van het noordoosten van Groenland, dat er aan de overkant van een smalle zeestraat tegenover ligt, het op een na noordelijkste park ter wereld. Het is een poolwoestijn, een van de droogste plekken van het noordelijk halfrond, die niet meer neerslag krijgt dan de Sahara, en toch is ongeveer een derde ervan bedekt met ijs, het restant van de laatste ijstijd: ijskappen tot negenhonderd meter dik bedelven de Grant Land-bergen, waaruit alleen de scherpste toppen als nunataks steken, waarvan de hoogste, Barbeau Peak, 2.616 meter, de hoogste berg van het oosten van Noord-Amerika is; daar vandaan stromen gletsjers omlaag naar de fjorden en de dalen, en langs de noordkust, die uitkijkt op de bevroren Noordelijke IJszee, breken sinds 2002 de laatste oude ijsplaten van het noordpoolgebied, duizenden jaren oud, op spectaculaire wijze uiteen. Midden daarin is het bekken van Lake Hazen een uitzondering. Het meer, zeventig kilometer lang, is een van de grootste en diepste van de poolgebieden, en het lage land eromheen, beschut door de bergen, op het zuiden gericht en verwarmd door het onafgebroken zonlicht van de zomer, vormt een thermische oase, waar de temperatuur in juli boven de twintig graden kan uitkomen en waar zeggen, grassen, wilgen van een paar centimeter hoog, poolpapavers, purperen steenbreek en witte dryas groeien in een overvloed die je op tweeëntachtig graden noorderbreedte niet verwacht.

Die plantengroei onderhoudt muskusossen, de Peary-kariboe, een kleine, bleke, bedreigde ondersoort die alleen op de hoogarctische eilanden voorkomt, de poolhaas, die hier groepen van honderden en duizenden vormt, de poolwolf, die het hele jaar wit is en, omdat er nooit op is gejaagd, bijna geen angst voor mensen kent, de poolvos, de halsbandlemming en de hermelijn, en, onder de zo'n dertig vogelsoorten die hier komen broeden, de sneeuwuil, de giervalk, de kanoet, die hiernaartoe vliegt vanuit West-Europa en Afrika, de steenloper, de kleinste jager en de noordse stern. Mensen bereikten dit land ongeveer 4.500 jaar geleden, in een warmere periode, komend uit het westen en doortrekkend naar Groenland, en de tentringen, haardplaatsen en voorraadbergplaatsen van de Independence-, Dorset- en Thulecultuur liggen in de dalen, die als migratieroute dienden. In de negentiende en het begin van de twintigste eeuw was de noordkust het vertrekpunt van de expedities die de pool probeerden te bereiken: de hut en de overblijfselen van de rampzalige Amerikaanse expeditie van Adolphus Greely, die van 1881 tot 1883 bij Fort Conger overwinterde en van wier vijfentwintig mannen er slechts zes overleefden, staan er nog, samen met die van Robert Peary, die dezelfde plek gebruikte, en zij vormen een nationale historische plaats. De huidige inwoners van het eiland wonen ver naar het zuiden, in Grise Fiord, de noordelijkste gemeenschap van Canada, waarvan de Inuitfamilies in 1953 door de regering vanuit het noorden van Quebec hiernaartoe zijn verplaatst.

Nationaal park Quttinirpaaq: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park is alleen te bezoeken van ongeveer eind mei tot half augustus. Van begin april tot begin september gaat de zon niet onder, en midden in de zomer draait zij vierentwintig uur lang op vrijwel dezelfde hoogte langs de hemel, zodat u op elk uur kunt lopen. Eind mei en juni zijn voor toerskiën en sleetochten, met sneeuw op de grond en temperaturen van min tien tot nul graden; juli is de maand om te trekken, wanneer de sneeuw uit de dalen is verdwenen, de bloemen bloeien, de rivieren in de middag hoog staan van het smeltwater en vroeg in de ochtend het laagst zijn, en de temperatuur van ongeveer twee tot vijftien graden loopt;

half augustus komt de eerste sneeuw weer. Het weer is naar arctische maatstaven over het algemeen droog en bestendig, maar wind, mist en plotselinge kou zijn altijd mogelijk, en chartervluchten lopen vaak dagenlang vertraging op, zodat u aan beide uiteinden een ruime marge moet aanhouden. IJsberen zijn zeldzaam in het binnenland, maar aan de kust mogelijk. Neem een vierseizoenentent mee, een warme slaapzak, schoenen om rivieren mee door te waden, een satelliettelefoon en extra voedsel. Reken op twee tot drie weken vanuit het zuiden van Canada.