Nationaal park Rwenzori Mountains

Tours en tickets voor Nationaal park Rwenzori Mountains: welke boeken

De Rwenzori zijn de besneeuwde Maanbergen aan de grens van Oeganda met Congo, boven het stadje Kasese, zes tot zeven uur over de weg van Kampala en anderhalf uur van Fort Portal, en het is een gebergte voor trekkers en bergbeklimmers, zwaarder en veel leger dan de Kilimanjaro of Mount Kenya. Alle trektochten worden verzorgd door twee concessiehouders, en de keuze tussen hen is de keuze van de route. Rwenzori Trekking Services exploiteert de Kilembe Trail vanuit het oude kopermijnstadje Kilembe boven Kasese, omhoog door de zuidelijke dalen, met eigen goed onderhouden berghutten, en verkoopt alles van eendaagse boswandelingen tot de achtdaagse beklimming van de Margherita Peak. Rwenzori Mountaineering Services, de gemeenschapsvereniging van de Bakonzo, exploiteert het oudere Central Circuit vanuit Nyakalengija, een lus van zes tot zeven dagen omhoog door het dal van de Bujuku en omlaag door dat van de Mubuku, met een zijtocht naar de toppen, en de nieuwere Bukurungu Trail in het noorden.

De pakketten omvatten de parkgelden, gidsen, dragers, een kok, eten en hutgelden, en agentschappen in Kampala en Fort Portal voegen het vervoer toe. De Margherita, 5.109 meter, vereist een gletsjertocht met stijgijzers, ijsbijl en touw, die de aanbieders leveren en waarvan ze het gebruik aanleren, en een nacht op 4.500 meter; Mount Speke en Mount Baker zijn alternatieve toppen, en de vier- en zesdaagse trektochten naar de hooggelegen meren en watervallen zonder top zijn op zich al prachtige tochten. Rubberlaarzen zijn het schoeisel voor de beruchte venen, en elke trekker zou dragers in dienst moeten nemen. De dagwandelingen op de lagere hellingen en de dorpswandelingen bij de Bakonzo in Ruboni geven een voorproefje zonder de hoogte.

Nationaal park Rwenzori Mountains bezoeken: wat u ziet

Het park werd in 1991 ingesteld en in 1994 als UNESCO-werelderfgoed ingeschreven, en beslaat 996 vierkante kilometer aan de Oegandese kant van een 120 kilometer lang gebergte dat grenst aan het Congolese park Virunga. Anders dan de andere grote bergen van Oost-Afrika zijn de Rwenzori geen vulkanen, maar een blok oeroud kristallijn gesteente dat tussen twee armen van de Riftvallei omhoog is gedrukt, met zes massieven die boven 4.500 meter uitsteken en tot voor kort op de evenaar permanent ijs droegen: Mount Stanley, waarvan de Margherita Peak met 5.109 meter het op twee na hoogste punt van Afrika is, Speke, Baker, Emin, Gessi en Luigi di Savoia, de laatste genoemd naar de hertog van de Abruzzen, wiens expeditie van 1906 als eerste de hoofdtoppen beklom en wiens fotograaf Vittorio Sella ze beroemd maakte. Ptolemaeus plaatste de bron van de Nijl in besneeuwde bergen die hij de Maanbergen noemde, en Henry Stanley was in 1888 de eerste Europeaan die ze door hun bijna permanente bewolking heen herkende.

Het regent hier op de meeste dagen van het jaar, ruim 2.500 millimeter per jaar, en het resultaat is de vreemdste vegetatie van Afrika, geordend in gordels: bergbos met olifanten, chimpansees en de Rwenzori-toerako; bamboe; dan, vanaf 3.000 meter, de heidezone, waar boomheide van tien meter hoog behangen is met baardmos boven kussens van gekleurd mos; en de Afro-alpiene zone van reuzenlobelia's, reuzenkruiskruid en strobloemen rond zwarte meren en de beruchte venen van Bigo, die nu deels over vlonderpaden worden overgestoken. De driehoornkameleon van de Rwenzori, de Rwenzori-rode duiker en negentien vogelsoorten die endemisch zijn voor de Albertijnse Rift leven hier. De gletsjers, die in 1906 6,5 vierkante kilometer besloegen, zijn gekrompen tot minder dan één, en zullen naar verwachting binnen een of twee decennia verdwijnen. Rebellenmilities sloten het gebergte af van 1997 tot 2001.

Nationaal park Rwenzori Mountains: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Trektochten beginnen dagelijks op afspraak. De drogere seizoenen, van eind december tot en met februari en van juni tot half augustus, zijn de tijd om te gaan, met de beste kans op heldere ochtenden, uitzicht op de toppen en stevige sneeuw; zelfs dan regent het, vriest het 's nachts bij de hooggelegen hutten, en blijven de venen venen. In de natte seizoenen, maart tot en met mei en september tot en met november, zijn de paden rivieren van modder en zijn de toppen zelden te zien.

Acclimatisatie is belangrijk: bij de langere reisschema's wordt de top veel vaker gehaald. Reken op acht dagen voor de Margherita, vier voor de meren. Kasese en Fort Portal zijn de uitvalsbases, Queen Elizabeth National Park ligt aan de voet van het gebergte, de chimpansees van Kibale zijn een uur van Fort Portal, en de warmwaterbronnen van Semuliki liggen aan de andere kant.