Wildreservaat Sabi Sand

Tours en tickets voor Wildreservaat Sabi Sand: welke boeken

De Sabi Sand is een blok particuliere wildreservaten aan de zuidwestelijke grens van het Kruger National Park, in de lowveld van de Zuid-Afrikaanse provincie Mpumalanga, en het is naar algemeen oordeel de beste plek van Afrika om luipaarden te zien, en een van de beste voor de big five als geheel, in gezelschap van deskundige gidsen en met veel comfort. Het wordt heel anders bezocht dan het nationale park ernaast. Er zijn geen dagbezoekers, u mag er niet zelf rondrijden en er zijn geen campings: u kunt er alleen binnen als geboekte gast van een van de ongeveer twintig lodges, die variëren van eenvoudigweg duur tot enkele van de meest luxueuze en kostbaarste safarikampen ter wereld, waarvan verschillende namen, Londolozi, MalaMala, Singita, Sabi Sabi, Lion Sands en Ulusaba, beroemd zijn onder reizigers. Het tarief omvat alle maaltijden, meestal de drankjes, en twee gamedrives per dag van elk drie tot vier uur, bij het ochtendgloren en in de late namiddag, die na het donker met een zoeklicht doorgaan, in open vierwielaangedreven voertuigen met zes tot tien gasten, met een opgeleide ranger achter het stuur en een spoorzoeker, meestal een Shangaanman uit een van de naburige dorpen, gezeten op een stoeltje boven de motorkap;

midden op de ochtend worden wandelingen door de bush met een gewapende gids aangeboden. De voertuigen mogen de pistes verlaten om een dier de bush in te volgen, er worden er bij een waarneming niet meer dan twee of drie toegelaten, en zij houden via de radio contact, zodat er weinig wordt gemist. Het reservaat is vanuit Johannesburg in vijf tot zes uur over de weg te bereiken, via een van de drie poorten, Shaw's, Newington of Gowrie, waar u een natuurbeschermingsheffing betaalt; met lijnvluchten vanuit Johannesburg of Kaapstad naar de luchthavens van Skukuza, binnen de Kruger, of van Nelspruit en Hoedspruit, elk op één tot twee uur rijden; of met een klein vliegtuig rechtstreeks naar de eigen landingsbanen van de lodges. Een verblijf van drie nachten is gebruikelijk, en gezinnen zijn bij veel lodges welkom, al stellen de meeste een minimumleeftijd voor de gamedrives.

Wildreservaat Sabi Sand bezoeken: wat u ziet

De Sabi Sand ontleent zijn naam aan de twee rivieren die er doorheen lopen, de Sabie in het zuiden en de Sand, die door het hart ervan stroomt, en hij beslaat ongeveer 650 vierkante kilometer gemengd bushveld, open grazige open plekken, dichte struwelen en oeverbos van jakhalsbes, sycomoorvijg en loodhout, een landschap dat naar de maatstaven van de lowveld goed van water is voorzien en dat dichte populaties impala's, koedoes, njala's, bosbokken, gnoes, zebra's en giraffen onderhoudt, en daarmee ook van de roofdieren die hen eten. Zijn geschiedenis verklaart zijn karakter. Het land maakte deel uit van het oorspronkelijke wildreservaat Sabie dat president Kruger in 1898 uitriep, de voorloper van het Krugerpark, maar toen het nationale park in 1926 werd afgebakend, werd dit westelijke deel uitgesloten en in boerderijen verdeeld, die vooral in de jaren twintig en dertig werden gekocht door welgestelde families uit Johannesburg als landgoederen voor de winterjacht en de veeteelt. In 1948 kwamen veertien van deze grondeigenaren overeen om hun bezittingen samen te voegen tot een particulier natuurreservaat, het oudste in zijn soort in Zuid-Afrika, waarbij zij de jacht opgaven, en verschillende van de boerderijen zijn nog altijd in handen van de kleinkinderen en achterkleinkinderen van die mannen, onder wie de familie Varty van Londolozi, de Rattrays van MalaMala en de Baileses van Sabi Sabi. MalaMala begon in 1964 betalende gasten te ontvangen voor fotosafari's, als een van de eerste ter wereld, en Londolozi was in de jaren zeventig de pionier van het model dat sindsdien over het hele continent is nagevolgd: een klein, luxueus kamp, zeer goed opgeleide gidsen en een samenwerking met de naburige gemeenschap.

In 1993 werd het veterinaire hek dat het reservaat sinds 1961 van de Kruger had gescheiden afgebroken, over een gemeenschappelijke grens van zo'n vijftig kilometer, zodat de dieren zich nu vrij tussen de twee bewegen en de Sabi Sand ecologisch een deel is van het grotere park, dat met de aangrenzende beschermde gebieden in Mozambique en Zimbabwe zo'n vijfendertigduizend vierkante kilometer beslaat. De luipaarden zijn zijn glorie. Luipaarden zijn overal heimelijk, nachtelijk en bang voor mensen, maar hier, waar zij al zo'n vijftig jaar en een twaalftal generaties lang elke dag door voertuigen zijn gevolgd zonder ooit te worden geschaad, zijn zij die volkomen gaan negeren, en kunt u ze op een paar meter afstand bekijken terwijl zij jagen, paren, een prooi een boom in slepen of met hun jongen spelen. De gidsen kennen elk dier bij naam en afstamming, een stamboom die tot in detail is bijgehouden sinds een vrouwtje dat bekendstond als de moederluipaard de gebroeders Varty in 1979 voor het eerst toestond haar te volgen, en waarnemingen zijn tijdens een verblijf van drie nachten vrijwel zeker. Leeuwen, in verschillende grote roedels en coalities van mannetjes wier territoriale oorlogen door liefhebbers over de hele wereld worden gevolgd via dagelijkse uitzendingen vanuit het reservaat, olifanten, buffels in kuddes van honderden, witte neushoorns, die streng worden bewaakt, Afrikaanse wilde honden, die hier in de winter hun holen maken, jachtluipaarden, gevlekte hyena's, nijlpaarden, krokodillen en zo'n 350 vogelsoorten maken de lijst compleet.

Wildreservaat Sabi Sand: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het reservaat is het hele jaar open. De droge winter, van mei tot september, geldt over het algemeen als de beste tijd om wild te kijken: de bush is ijl en bladerloos, het gras staat laag, het water beperkt zich tot de rivieren en een paar stuwdammen, en de dieren verzamelen zich daaromheen, de dagen zijn zonnig en mild, 22 tot 26 graden, en de ritten bij het ochtendgloren en in de avond zijn koud, waarvoor de lodges dekens en kruiken verstrekken, al hebt u warme kleding, een muts en handschoenen nodig.

De zomer, van oktober tot april, is heet, 30 tot 35 graden, vochtig en groen, met onweersbuien in de middag, dichte begroeiing die dieren op afstand verbergt, de geboorte van de jonge impala's in november en december, die de roofdieren aantrekt, trekvogels in vol verenkleed en indrukwekkende luchten, en zijn de tarieven bij veel lodges lager; luipaarden worden dan even betrouwbaar gezien. Het gebied wordt geclassificeerd als een malariagebied met een laag risico, waarbij het risico het hoogst is van november tot april, en u moet advies inwinnen over profylaxe. Boek de bekendste lodges een jaar van tevoren voor de wintermaanden. Reken op drie tot vier nachten. De Panorama Route langs de canyon van de Blyde-rivier ligt twee uur naar het westen.