Nationaal park Cape Hillsborough

Tours en tickets voor Nationaal park Cape Hillsborough: welke boeken

Cape Hillsborough is een kleine, ruige kaap van vulkanisch gesteente, bedekt met regenwoud, aan de kust van Midden-Queensland, ongeveer vijftig kilometer, vijfenveertig minuten rijden, ten noorden van de suikerstad Mackay, die een luchthaven heeft, en anderhalf tot twee uur ten zuiden van Airlie Beach en de Whitsunday-eilanden, en de aanzienlijke bekendheid ervan is te danken aan één enkele dagelijkse gebeurtenis: bij zonsopgang komen wallaby's en kangoeroes naar het strand om te eten, en worden ze tegen de opkomende zon gefotografeerd door een rij bezoekers. De weg vanaf de Bruce Highway eindigt bij een vakantiepark direct achter het strand, de enige accommodatie op de kaap, met huisjes, plaatsen met stroom en een café, naast de dagrecreatieplaats van het nationale park met picknicktafels en barbecues; de parkdienst heeft een kleine, eenvoudige camping bij het strand van Smalleys, enkele kilometers verderop, die u online moet boeken.

Het park is gratis. Voor de zonsopgang verzamelen mensen zich ongeveer vijfenveertig minuten voordat de zon opkomt, in het donker, op het zand voor het vakantiepark, en een ranger of gids van het toeristenpark, dat het kijken op basis van een overeenkomst beheert, legt de regels uit: bezoekers blijven achter een rij markeringen staan, zijn stil, voeren of aanraken de dieren niet en gebruiken geen flitser, terwijl de dieren, meestal tussen een handvol en twintig, voor hen langs de vloedlijn naar voedsel zoeken terwijl de lucht boven de zee oranje kleurt. Het duurt ongeveer een uur. De rest van de dag kunt u aan de wandelpaden besteden: het Andrews Point-pad, 5,2 kilometer heen en terug, dat door regenwoud en hoop pines over de kaap klimt naar vijf uitzichtpunten en, als het eb is, over het strand terugkeert; het vlonderpad Diversity, een gemakkelijke 1,2 kilometer door mangroven en bos; en, bij eb, de wandeling over een dam van rotsen naar Wedge Island.

Nationaal park Cape Hillsborough bezoeken: wat u ziet

De kaap werd in 1985 tot nationaal park uitgeroepen, waarbij het jaartal 2018 dat in sommige databanken wordt vermeld op een grenswijziging slaat, en beslaat ongeveer duizend hectare. Ze werd in 1770 benoemd door James Cook, toen hij er met de Endeavour langs voer, naar de graaf van Hillsborough, de minister die toen verantwoordelijk was voor de Amerikaanse koloniën. De kaap is het geërodeerde overblijfsel van een vulkaan die zo'n dertig tot drieëndertig miljoen jaar geleden actief was, en de kliffen, rotspilaren en met rotsblokken bezaaide hellingen bestaan uit ryoliet en andere lava's en uit vulkanische as die tot gesteente is samengesmolten, verweerd tot honingraatstructuren en holen, en plaatselijk met fragmenten van versteend hout. De getijden aan dit deel van de kust van Queensland behoren tot de grootste van de oostkust, met een verschil tot zes meter, zodat de zee zich bij laagwater enkele honderden meters terugtrekt over zacht aflopend zand en rotsplateaus, waardoor de dam naar Wedge Island en een brede kuststrook vol krabben, schelpdieren en steltlopers bloot komen te liggen. Het is deze combinatie die de dieren naar het strand brengt. De zandwallaby, een zandkleurige, middelgrote wallaby van tropisch Australië, en de grotere oostelijke grijze reuzenkangoeroe komen bij het eerste licht naar beneden om de zaaddozen van mangroven te eten, die langs de hoogwaterlijn aanspoelen, samen met zeewier en koraalkuit, die hun zouten en mineralen leveren die in de vegetatie landinwaarts ontbreken;

de gewoonte is natuurlijk, al is die zeker aangemoedigd door jarenlang voeren door vakantiegangers, wat nu verboden is. Voor zo'n klein park is de verscheidenheid aan leefgebieden ongewoon: laaglandregenwoud met lianen, vijgen en palmen in de geulen, waarin op de rotsachtige hellingen hoop pines, hoge, donkere naaldbomen van een oeroude afstamming, boven het bladerdak uitsteken; open eucalyptusbos met grasbomen op de kammen; en, achter de stranden, mangrovebos van verscheidene soorten, zoutvlakten en melaleucamoeras. Er zijn meer dan 150 vogelsoorten waargenomen, waaronder het oranjepoothoen, dat enorme hopen bladafval bouwt waarin zijn eieren door de warmte van het rottingsproces worden uitgebroed, de boskalkoen, de rifgriel, de brahmaanse wouw en de visarend; in de koelere maanden verzamelen zich duizenden blauwe tijgervlinders en andere vlinders in de beschutte geulen; en soepschildpadden en Australische stompkopschildpadden foerageren voor de kust en nestelen er af en toe. Het volk van de Yuibera woonde hier duizenden jaren, en het vlonderpad Diversity komt langs een van hun schelpenhopen, een heuvel van weggegooide oester- en kokkelschelpen, en leidt naar de resten van een stenen visval op het wad, gebouwd om vissen te laten stranden wanneer het grote tij terugtrok.

Nationaal park Cape Hillsborough: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park kan het hele jaar worden bezocht. Het droge seizoen, van mei tot oktober, is veruit het aangenaamst, met heldere luchten, dagen van 22 tot 26 graden en koele ochtenden, waarvoor een trui op het strand voor zonsopgang welkom is; de vlinders zijn er van ongeveer mei tot augustus, en bultruggen trekken van juli tot september voor de kust langs. Het natte seizoen, van december tot april, is heet, vochtig en regenachtig, met kans op cyclonen, stekende knutten en muggen, en paden die gesloten kunnen zijn.

Van oktober tot mei komen in deze wateren gevaarlijke kubuskwallen en irukandji's voor, en zoutwaterkrokodillen kunnen er op elk moment zijn, zodat zwemmen niet wordt aangeraden. De zon komt op tussen ongeveer half zes midden in de zomer en half zeven midden in de winter, en het is verstandig de avond ervoor de tijd en het getij te controleren, want bij een zeer hoog tij blijft er weinig strand over. Neem een insectenwerend middel, een zaklamp en een warme laag mee. Reken op een nacht, of een vroeg vertrek uit Mackay. Het Nationaal park Eungella, met zijn vogelbekdieren, ligt anderhalf uur landinwaarts.