Regionaal natuurpark Camargue
op 117 km
De Camargue is de Rhônedelta ten zuiden van Arles, een uur van Avignon en Montpellier, en het regionale park wordt…
14 tickets en tours
Foto: Myrabella, CC BY-SA 3.0
De Cevennen vormen de ruige zuidoostrand van het Centraal Massief, in het zuiden van Frankrijk, een land van granieten toppen, leisteenruggen begroeid met kastanjes en kale kalksteenplateaus doorsneden door kloven, en hun nationaal park verschilt van alle andere in het land doordat het overal bewoond en bewerkt wordt, ook in de kernzone. U bereikt het vanuit Nîmes of Montpellier in anderhalf tot twee uur, via Alès of Le Vigan, en vanuit het noorden via Mende; het openbaar vervoer is schaars, en een auto, of uw eigen benen, is de manier om u te verplaatsen. Het stadje Florac, in het dal van de Tarnon aan de voet van de kalksteenkliffen, huisvest het hoofdkwartier van het park en het belangrijkste bezoekerscentrum in zijn kasteel en is de beste uitvalsbasis, met andere in Le Pont-de-Montvert, Meyrueis, Saint-Jean-du-Gard en Génolhac.
Het park is gratis en heeft geen poorten, en het biedt een enorm netwerk van gemarkeerde paden, enkele honderden korte rondwandelingen die beschreven staan in folders die in de informatiecentra worden verkocht, en langeafstandsroutes waarvan er één beroemd is: het Stevensonpad, de GR70, dat over zo'n 270 kilometer de route volgt die de jonge Robert Louis Stevenson in 1878 aflegde en dat elk jaar door duizenden mensen in ongeveer twaalf dagen, of gedeeltelijk, wordt gelopen, velen van hen met een gehuurde ezel aan de hand, die de bagage draagt en het tempo bepaalt. Met de auto omvat de essentiële rondrit de top van de Mont Aigoual, waar een weg naartoe leidt, met zijn weerstation en tentoonstelling; de Corniche des Cévennes, een kamweg tussen Florac en Saint-Jean-du-Gard; de oversteek van de Mont Lozère via de Col de Finiels, vanwaar de ronde top een makkelijke wandeling is; het lege plateau van de Causse Méjean, met zijn wilde paarden; en de kloven van de Tarn en de Jonte, aan de westrand van het park, waar vanuit een observatiecentrum gieren worden bekeken.
Het nationaal park werd in 1970 opgericht, met een kernzone van ongeveer 935 vierkante kilometer en een ruimere zone die meerdere malen zo groot is, en het is het enige Franse nationaal park in het middelgebergte en het enige op het vasteland waarvan de kernzone een vaste bevolking heeft, zo'n zes- à zevenhonderd mensen, wier landbouw, veeteelt en kastanjeteelt het park juist in stand wil houden. Sinds 1985 is het een UNESCO-biosfeerreservaat, en in 2011 werden de Causses en de Cevennen ingeschreven als UNESCO-werelderfgoed, als cultuurlandschap gevormd door drieduizend jaar mediterrane agropastorale cultuur: de laatste streek van Frankrijk waar schapen nog elk jaar in juni te voet over de oeroude veedrijverspaden, de drailles, naar de zomerweiden worden gedreven. Drie landschappen komen hier samen. De Mont Lozère, 1.699 meter, is een lange, walvisrugvormige granieten bergrug, bezaaid met afgeronde keien, met heide, veenmoerassen en gehuchten van massieve stenen huizen; de Mont Aigoual, 1.567 meter, de ‘waterberg’, ligt op de waterscheiding tussen de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee en krijgt meer dan twee meter regen per jaar, die in de herfst in enkele catastrofale onweersbuien kan vallen, en zijn observatorium, in 1894 gebouwd als een vesting, was het laatste bemande bergweerstation van Frankrijk; en de Causse Méjean is een hoog, waterloos, vrijwel boomloos kalksteenplateau, een steppe van vedergras vol grotten en zinkgaten, zoals de Aven Armand met zijn woud van stalagmieten.
Daartussen vormen de eigenlijke Cevennen een doolhof van steile, smalle dalen, waarvan de hellingen eeuwenlang met droge stenen muren in terrassen werden aangelegd en beplant met de tamme kastanje, de ‘broodboom’, die mens en varken voedde, waarbij de vruchten in kleine stenen droogschuren werden gedroogd, en met moerbeibomen voor de zijde-industrie, die bloeide tot in de jaren 1850 een ziekte de zijderupsen trof, waarna Pasteur naar Alès kwam om die te bestuderen. Deze dalen waren het bolwerk van het Franse protestantisme. Nadat Lodewijk XIV in 1685 het Edict van Nantes had herroepen, kwamen de hugenoten van de Cevennen in het geheim samen in de wildernis, en in 1702 luidde de moord op een vervolgende priester in Le Pont-de-Montvert de oorlog van de Camisards in, waarin een paar duizend boeren onder leiding van jonge profeten de koninklijke legers twee jaar lang op afstand hielden; een museum in Mialet vertelt het verhaal, en er wordt elk jaar in september een bijeenkomst gehouden. Op de Cham des Bondons, onder de Mont Lozère, staan meer dan honderdvijftig granieten menhirs, de grootste groep van Frankrijk na Carnac. Een groot deel van het bos, vernietigd door overbegrazing, werd aan het eind van de negentiende eeuw herplant, en het park heeft edelherten en reeën, bevers, auerhoenders en, in de kloven van de Jonte, vanaf 1981 de vale gier opnieuw uitgezet, gevolgd door de monniksgier, de lammergier en de aasgier. Een kudde Przewalskipaarden leeft half wild op de Causse Méjean, vanwaar dieren naar Mongolië zijn gestuurd. Het park telt zo'n 2.300 soorten bloemplanten, en zijn hemel is een internationaal ‘dark sky’-reservaat, het grootste van Europa.
Het park is het hele jaar open. Mei en juni zijn de beste maanden, met de causses bedekt met orchideeën en vedergras, bloeiende brem op de Mont Lozère, de transhumance half juni en lange, zachte dagen; september en oktober brengen de kastanjeoogst, paddenstoelen en prachtige herfstkleuren in de dalen, maar dit is ook het seizoen van de hevige mediterrane onweersbuien die bekendstaan als ‘épisodes cévenols’, die op één dag honderden millimeters regen kunnen laten vallen en plotselinge overstromingen kunnen veroorzaken, dus neem weerwaarschuwingen ter harte.
Juli en augustus zijn heet in de dalen, 30 graden en meer, fris op de toppen en druk in de kloven van de Tarn. De winter is koud, met sneeuw op de Lozère en de Aigoual, waar een beetje langlaufen mogelijk is, en veel accommodaties sluiten. Wandelaars op het Stevensonpad moeten hun overnachtingen, en hun ezel, ruim van tevoren boeken voor mei, juni en september. Reken op drie dagen tot een week. De kloven van de Tarn, het viaduct van Millau, de bamboetuin van Anduze en de Romeinse monumenten van Nîmes liggen allemaal op een uur of twee rijden.
op 117 km
De Camargue is de Rhônedelta ten zuiden van Arles, een uur van Avignon en Montpellier, en het regionale park wordt…
14 tickets en tours
op 122 km
De Alpilles zijn een kleine keten van grillige witte kalksteenheuvels in het hart van de Provence, die abrupt oprijzen…
2 tickets en tours
op 164 km
De Luberon is een reeks beboste kalkstenen heuvels in het hart van de Provence, in het zuiden van Frankrijk, die over…
1 ticket of tour
GetYourGuide biedt geen online tour voor Nationaal park Cevennen aan; de toegang wordt, als er betaald moet worden, bij de ingang of via de parkbeheerder afgerekend. Parken in de buurt met boekbare tours vindt u op deze pagina.
Nationaal park Cevennen beslaat 935 km².
Nationaal park Cevennen werd opgericht in 1970.
Nationaal park Cevennen ligt Frankrijk. De kaart op deze pagina toont de precieze locatie.
Frankrijk
Scandola is het schiereiland van rode rotsen aan de westkust van Corsica, en het reservaat is gesloten voor wandelaars…
17 tickets en tours
Frankrijk
Het nationaal park beslaat het bergachtige binnenland van Réunion, het Franse eiland in de Indische Oceaan ten oosten…
15 tickets en tours
Frankrijk
De Camargue is de Rhônedelta ten zuiden van Arles, een uur van Avignon en Montpellier, en het regionale park wordt…
14 tickets en tours
Frankrijk
De kloof van de Verdon is de diepste en spectaculairste rivierkloof van Frankrijk, in de heuvels van de Haute-Provence…
4 tickets en tours
Frankrijk
Port-Cros is een van de drie Îles d'Hyères, de Gouden Eilanden, voor de kust van de Var tussen Toulon en…
3 tickets en tours
Frankrijk
De Alpilles zijn een kleine keten van grillige witte kalksteenheuvels in het hart van de Provence, die abrupt oprijzen…
2 tickets en tours