Nationaal park Chagres

Tours en tickets voor Nationaal park Chagres: welke boeken

Chagres is een zeer groot regenwoudpark dat al begint op ongeveer veertig kilometer ten noordoosten van Panama-Stad, een uur of zo over de weg, en hoewel het wandelpaden, bergen en watervallen heeft, is de ervaring waarvoor verreweg de meeste bezoekers komen een bezoek aan een dorp van het Emberávolk aan de oevers van de rivier de Chagres. De dagtochten vanuit de stad, veruit de eenvoudigste manier om dit te regelen, omdat de gemeenschappen verwachten dat bezoekers met een gids komen en hebben gereserveerd, rijden naar de aanlegplaats bij Corotú of Nuevo Vigía aan de oever van het Alajuelameer; daar worden de bezoekers opgewacht door Emberá-schippers en dertig tot zestig minuten stroomopwaarts gebracht in een lange piragua, een boomstamkano die uit één enkele boom is uitgehold en is voorzien van een buitenboordmotor, en die in het droge seizoen met stokken over de ondiepten moet worden geduwd en voortgetrokken.

In het dorp, waarvan Parará Purú, Emberá Drúa, Tusípono en Emberá Purú het vaakst worden bezocht, ontvangt de gemeenschap haar gasten met muziek op fluiten en trommels, een uiteenzetting over haar geschiedenis en levenswijze, een lunch van gebakken tilapia en patacones, opgediend in een gevouwen blad, dansen, een uitstalling van manden en houtsnijwerk te koop, lichaamsbeschildering met het zwarte sap van de jaguavrucht, die twee weken blijft zitten, en meestal een wandeling in het bos met de botanicus van het dorp en een zwempartij bij een waterval. Het is een geënsceneerde ontmoeting, maar ook een echte en goed georganiseerde, die deze gemeenschappen het grootste deel van hun inkomen oplevert. De toegangsprijs van het park wordt betaald bij de aanlegplaats. Een paar rustieke lodges en de dorpen zelf bieden overnachtingen in het bos aan, met kanotochten, apen kijken en wandelingen; de Camino Real en de paden naar de Cerro Azul zijn voor wandelaars.

Nationaal park Chagres bezoeken: wat u ziet

Het Nationaal park Chagres werd in 1985 opgericht en beslaat ongeveer 1.290 vierkante kilometer van de provincies Panamá en Colón, ten oosten van het kanaal, van 60 meter boven zeeniveau bij het Alajuelameer tot 1.007 meter op de top van de Cerro Jefe. Het bestaat om een precieze en praktische reden. Het Panamakanaal is een zoetwaterkanaal, een trap van sluizen die schepen zesentwintig meter optilt naar het Gatúnmeer en weer laat zakken, en elk schip dat erdoor vaart, laat zo'n tweehonderd miljoen liter zoet water naar zee weglopen; dat water komt van de regen die valt op de bossen van het stroomgebied van het kanaal, en de rivier de Chagres en haar zijrivieren, die in dit park ontspringen, leveren er ongeveer veertig procent van, naast het drinkwater van Panama-Stad en Colón. De rivier werd in 1913 bij Gatún afgedamd om het grote meer van het kanaal te vormen, en opnieuw in 1935 bij de Maddendam om het Alajuelameer te vormen, een stuwmeer van vijftig vierkante kilometer binnen het park, dat de aanvoer in het droge seizoen regelt; zonder het bos zou het kanaal dichtslibben en droogvallen, en tijdens de droogte van 2023 moest het aantal dagelijkse doorvaarten worden beperkt.

Door het park liepen de twee koloniale paden waarlangs het zilver en goud van Peru van de Grote Oceaan naar de Caraïbische Zee werden gebracht om naar Spanje te worden verscheept: de Camino Real, van Panama-Stad naar Portobelo, en de Camino de Cruces, naar de Chagres bij Venta de Cruces, waarvan stukken stenen bestrating in de jungle bewaard zijn gebleven. Het bos, vochtig tropisch bos en op de hoogten nevelwoud, biedt onderdak aan jaguars en de vier andere katachtigen van Panama, de Midden-Amerikaanse tapir, witlippekari's, brul-, slinger- en kapucijnapen, Geoffroys tamarins, luiaards, rivierotters en meer dan vijfhonderd vogelsoorten, waaronder de harpij, de nationale vogel van Panama, toekans en de Tacarcuna-struiktangare op de Cerro Jefe; kaaimannen en krokodillen liggen langs de rivieren. De Emberá zijn niet inheems in dit gebied: ze begonnen in de jaren zestig en zeventig hierheen te trekken vanuit de Darién, bij de Colombiaanse grens, en toen het park om hen heen werd opgericht, moesten ze de jacht en de zwerflandbouw opgeven, en legden ze zich toe op het toerisme.

Nationaal park Chagres: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

De tochten gaan elke dag van het jaar. Het droge seizoen, van half december tot april, is de populairste tijd, met zon en laag, helder water, waardoor de kanotocht langzamer gaat en u soms moet uitstappen om te duwen; in het regenseizoen, van mei tot begin december, staat de rivier hoog en stroomt ze snel, is het bos op zijn weelderigst, zijn de ochtenden meestal mooi en vallen 's middags zware buien, zodat de tochten vroeg vertrekken.

Het is er altijd heet en vochtig. Neem zwemkleding mee, sandalen die nat mogen worden, insectenwerend middel, zonbescherming en contant geld in kleine biljetten voor het handwerk, en vraag toestemming voordat u mensen fotografeert. Trek een volle dag uit. De Mirafloressluizen, het park Soberanía met zijn Pipeline Road en het regenwoud van Gamboa liggen aan dezelfde kant van de stad, en de koele heuvels van de Cerro Azul liggen binnen het park.