Nationaal park Gir

Tours en tickets voor Nationaal park Gir: welke boeken

Gir, op het schiereiland Saurashtra in de Indiase deelstaat Gujarat, is de enige plek op aarde waar de Aziatische leeuw nog in het wild overleeft, en een safari daar biedt een zeer goede kans er een te zien. De uitvalsbasis is het dorp Sasan Gir, aan de rand van het bos, met hotels en lodges in alle klassen en het ontvangstcentrum van de bosbeheerdienst; het ligt ongeveer 160 kilometer en drie tot drie en een half uur over de weg van de luchthaven van Rajkot, vijfenzestig kilometer van het spoorwegknooppunt Junagadh, honderd van het voormalige Portugese eiland Diu en vijfenveertig van de tempelstad Somnath, en het past met die plaatsen in een rondreis door Gujarat. Het bos is alleen toegankelijk tijdens een officiële safari, de Gir jungle trail, in een open jeep met zes zitplaatsen, met een gids van de bosbeheerdienst, over een van een aantal vaste routes, die op de dag zelf per computer aan elk voertuig worden toegewezen.

Er zijn drie vertrektijden per dag, om ongeveer half zeven en negen uur 's ochtends en drie uur 's middags, elk van ongeveer drie uur, het aantal voertuigen is beperkt, en vergunningen worden uitsluitend verkocht op de website van de bosbeheerdienst van Gujarat, die enkele maanden vooraf opengaat, op vertoon van de paspoortgegevens van elke bezoeker; ze zijn uitverkocht voor weekends, feestdagen en het hele winterseizoen, en moeten zo vroeg mogelijk worden geboekt, terwijl de jeep en de gids apart ter plaatse worden betaald. Wie geen vergunning weet te bemachtigen of weinig tijd heeft, kan het safaripark Devalia bezoeken, twaalf kilometer van Sasan, een omheind gebied van ongeveer vier vierkante kilometer van hetzelfde bos, waarin leeuwen, luipaarden en herten in natuurlijke omstandigheden worden gehouden en vanuit een minibus of jeep worden getoond tijdens een rit van een halfuur, met vrijwel gegarandeerde waarnemingen; het is op woensdag gesloten.

Nationaal park Gir bezoeken: wat u ziet

Het bos van Gir was het privéjachtgebied van de nawabs van Junagadh, en aan een van hen dankt de leeuw zijn voortbestaan. De Aziatische leeuw kwam ooit voor van Griekenland en Palestina via Perzië en Mesopotamië tot in heel Noord-India, en staat op de zuilen van Ashoka, waaraan het nationale embleem van de republiek is ontleend; tegen het einde van de negentiende eeuw, uitgeroeid door prinsen en Britse officieren, overleefde hij alleen nog in dit stuk droog bos. Rond 1900 verbood de nawab, verontrust door berichten dat er misschien nog maar een of twee dozijn over waren, al werd dat getal waarschijnlijk verspreid om verzoeken om op jacht te gaan te ontmoedigen, de jacht op de dieren, en de onderkoning, Lord Curzon, die voor een leeuwenjacht was uitgenodigd, sloeg die af toen hij hoorde hoe weinig er nog over waren, en drong aan op hun bescherming. Het reservaat werd in 1965 ingesteld en de kern ervan in 1975 tot nationaal park verklaard; het nationale park beslaat 259 vierkante kilometer en het hele beschermde gebied 1.412. De leeuwen zijn gestaag in aantal toegenomen, van 177 bij de eerste echte telling in 1968 tot 674 in 2020 en 891 in 2025, en meer dan de helft leeft nu buiten het reservaat, verspreid over zo'n dertigduizend vierkante kilometer landbouwgrond, struikgewas, rivierdalen en kust, waar ze in een mate worden getolereerd die elders ondenkbaar is, en waar ze vooral vee doden, waarvoor de staat schadevergoeding betaalt. De Aziatische leeuw is iets kleiner dan de Afrikaanse, de mannetjes hebben een schralere manen, zodat de oren altijd zichtbaar zijn, en beide geslachten hebben een huidplooi langs de buik;

de groepen zijn kleiner, en de mannetjes leven een groot deel van het jaar gescheiden van de vrouwtjes. In het bos wonen de Maldhari's, herders die buffels en runderen laten grazen vanuit met doornstruiken omheinde gehuchten die nesses heten, en die al generaties lang naast leeuwen leven; velen zijn buiten het bos hervestigd, een beleid dat nog steeds omstreden is. In het dorp Jambur, bij Sasan, wonen de Siddi's, afstammelingen van Oost-Afrikanen die eeuwen geleden als slaven, soldaten en zeelieden naar India werden gebracht en die Afrikaanse trommels en dansen in stand houden. Het bos is droog loofverliezend, gedomineerd door teak, met doornig acaciastruikgewas, grasland en groenblijvende bomen langs de zeven rivieren, en in het hete seizoen bladloos en open. Naast leeuwen herbergt het een van de dichtste populaties luipaarden van India, enkele honderden, samen met gestreepte hyena's, jakhalzen, moeraskatten, roestkatten, tienduizenden axisherten, sambars, nilgaus, de vierhoornantilope, chinkara's, wilde zwijnen, langoers, moerascrocodillen in het stuwmeer van Kamleshwar en zo'n driehonderd vogelsoorten. Doordat de hele soort op één plek is geconcentreerd, is hij kwetsbaar voor één enkele epidemie of ramp, en een uitbraak van hondenziekte doodde in 2018 meer dan twintig leeuwen; het hooggerechtshof beval in 2013 dat een deel naar een tweede leefgebied in Madhya Pradesh moest worden overgebracht, waartegen Gujarat zich heeft verzet.

Nationaal park Gir: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het nationale park is tijdens de moesson gesloten, elk jaar van 16 juni tot 15 oktober, terwijl het park Devalia het grootste deel van die tijd open blijft. De winter, van december tot februari, is het aangenaamste seizoen, met zonnige dagen van 25 tot 28 graden, koude vroege ochtenden in de open jeep en groen bos, en het is ook het drukste. Van maart tot mei wordt het zeer heet, tot 42 of 44 graden, de bomen verliezen hun bladeren, water is schaars en de leeuwen liggen bij de overgebleven poelen, zodat de waarnemingen dan het talrijkst zijn voor wie de hitte kan verdragen.

De vroege ochtendsafari levert over het algemeen het meeste op, en twee of drie ritten vergroten de kansen aanzienlijk. De Indiase feestdagen Diwali, Kerstmis en Nieuwjaar zijn maanden vooraf volgeboekt. Neem het identiteitsbewijs mee dat voor de boeking is gebruikt, draag onopvallende kleuren, en neem in de winter een jas en in de zomer water en een hoed mee. Reken op twee nachten. De tempel van Somnath ligt een uur weg, de heuvel Girnar bij Junagadh anderhalf uur en Diu twee uur.