Nationaal park Khangchendzonga
op 119 km
Het nationale park Khangchendzonga beslaat het hele noordwestelijke kwart van de kleine Indiase deelstaat Sikkim, in de…
2 tickets en tours
Foto: A. J. T. Johnsingh, WWF-India and NCF, CC BY-SA 3.0
Jigme Dorji is het grote bergpark van het noordwesten van Bhutan, dat zich langs de Tibetaanse grens uitstrekt van het dal van Paro tot voorbij Gasa, en het bevat de beroemdste trektochten van het land, die de enige manier zijn om het te zien, aangezien geen enkele weg verder doordringt dan de zuidelijke randen. Het reizen in Bhutan is gereguleerd: alle buitenlandse bezoekers, behalve Indiërs en enkele anderen, betalen een dagelijkse heffing voor duurzame ontwikkeling, en trekken kan alleen via een Bhutaanse reisorganisatie met vergunning, die de gids, de kok, de tenten, het eten en de paarden of jaks levert die de bagage dragen, zodat de keuze die u moet maken die van route en seizoen is. Men komt per vliegtuig aan in Paro, de enige internationale luchthaven, die door de twee nationale luchtvaartmaatschappijen wordt bediend vanuit New Delhi, Kathmandu, Bangkok en een paar andere steden.
De klassieke route is de Jomolhari-trek, die begint aan het einde van de weg door het dal van Paro en drie dagen lang de rivier de Paro volgt, door bos en jakweiden, naar het kamp Jangothang, op 4.080 meter, recht onder de ijswand van de Jomolhari, waar een rustdag wordt doorgebracht; vandaar keert men ofwel terug via een lus over een pas in het zuiden, in totaal zes of zeven dagen, ofwel steekt men de Nyile La over, 4.870 meter, naar het afgelegen fort van Lingshi en gaat men verder over nog meer passen naar de weg boven Thimphu, acht of negen dagen. Langere routes lopen vanaf Lingshi naar het noordoosten door naar de dorpen van Laya en naar de warmwaterbronnen en het fort van Gasa, twaalf tot veertien dagen, en de legendarische Snowman-trek, zo'n vijfentwintig dagen over elf hoge passen naar Lunana en verder, die op dezelfde manier begint, geldt als een van de zwaarste van de Himalaya. Voor wie niet trekt, loopt er nu een weg tot Gasa, vijf uur vanaf Punakha, vanwaar de bronnen op een korte wandeling liggen.
Het park werd in 1974 ingesteld, als wildreservaat, en genoemd naar de derde koning van Bhutan, Jigme Dorji Wangchuck, de vader van het moderne land, die twee jaar eerder was gestorven; het beslaat 4.316 vierkante kilometer, in de districten Gasa, Thimphu, Paro en Punakha, en staat op de voorlopige lijst van het land voor werelderfgoed. Het stijgt op van subtropisch loofbos op 1.400 meter, door bossen van blauwe den, eik, esdoorn, hemlockspar, zilverspar en dertig soorten rododendron, door jeneverbesstruweel en alpenweide, tot ijs op meer dan zevenduizend meter, en het herbergt de bronnen van vier van de belangrijkste rivieren van Bhutan, op wier waterkracht de nationale economie steunt. Op de grens staan de Jomolhari, 7.326 meter, de woonplaats van een van de vijf zustergodinnen die Tibet en Bhutan beschermen, in 1937 voor het eerst beklommen door een kleine Britse groep met toestemming van de Bhutanen en nu, net als alle hoge toppen van het land, uit eerbied voor de goden gesloten voor bergbeklimmers; de sierlijke geribbelde piramide van de Jichu Drake; en de Tsherimgang. Het park heeft de bijzonderheid dat het alle vier de nationale zinnebeelden van Bhutan bevat: de takin, het nationale dier, een zware, goudbruine geitantilope met een gezwollen neus, die zich op de zomerweiden boven Gasa in kudden van honderd en meer verzamelt; de blauwe papaver, de nationale bloem, die tijdens de moesson op de hoge puinhellingen bloeit; de Himalayacipres, de nationale boom; en de raaf, de nationale vogel, wier kop de kroon van de koning siert.
Het is ook een van de zeer weinige plekken op aarde waar de leefgebieden van de tijger en het sneeuwluipaard elkaar overlappen: camera's hebben hier tijgers vastgelegd boven de vierduizend meter, hoger dan waar ook ter wereld, een ontdekking die in 2010 door een televisie-expeditie wereldkundig werd gemaakt. Blauwe schapen, in grote troepen, muskusherten, de Himalayabeer, de rode panda, de serow, de wilde hond, de marmot, de bloedfazant, de glansfazant, de satyrtragopan en de lammergier behoren tot de overige bewoners. Ongeveer 6.500 mensen wonen binnen het park, dat wordt beheerd volgens het beginsel dat zij daar thuishoren. Het meest kenmerkend zijn de Layap, een gemeenschap van jakhoeders in de dorpen van Laya, op 3.800 meter, wier vrouwen kegelvormige hoeden van gevlochten bamboe met een punt erop dragen, lange zwarte rokken van jakhaar en grote hoeveelheden zilver, en die, sinds de regering het in 2004 toestond, een groot deel van hun inkomen verdienen met het verzamelen van cordyceps, een rupsenschimmel die in de Chinese geneeskunde meer waard is dan zijn gewicht aan goud; er wordt daar elk jaar in oktober een koninklijk hooglandfestival gehouden. De warmwaterbronnen van Gasa, waar Bhutaanse gezinnen in de winter wekenlang kamperen om hun kwalen te genezen, werden in 2009 door een overstroming weggevaagd en zijn herbouwd. In 1994 barstte in de aangrenzende hooglanden een gletsjermeer open, waardoor een vloedgolf de Pho Chhu af kwam die het grote fort van Punakha beschadigde, en het bewaken van zulke meren is sindsdien een nationale zorg.
Er zijn twee trekseizoenen. De lente, van eind maart tot mei, is zacht en wordt gekleurd door de bloei van de rododendrons en de magnolia's, met in de middag wat nevel en bewolking en vroeg in het seizoen nog sneeuw op de hoge passen. De herfst, van eind september tot half november, na de moesson, biedt de helderste luchten en de mooiste uitzichten op de toppen, koude nachten en de grootste vraag, waarbij oktober de drukste maand is, waarvoor vluchten en reisorganisaties vele maanden vooruit moeten worden geboekt.
De moesson, van juni tot begin september, brengt zware regen, bloedzuigers, modder en wolken, al staan de alpenbloemen, waaronder de blauwe papaver, dan op hun mooist; in de winter, van december tot maart, zijn de passen door sneeuw gesloten en zijn alleen de lager gelegen dalen en Gasa bereikbaar. Hoogteziekte is het voornaamste gevaar, want de trektochten brengen dagen boven de vierduizend meter door, en de reisschema's moeten acclimatisatiedagen bevatten. Neem een warme slaapzak en een donsjas mee. Reken op een week tot twee weken, naast Paro en Thimphu.
op 119 km
Het nationale park Khangchendzonga beslaat het hele noordwestelijke kwart van de kleine Indiase deelstaat Sikkim, in de…
2 tickets en tours
op 159 km
Singalila is een hoge beboste bergrug op de grens tussen India en Nepal, in de heuvels van Darjeeling in West-Bengalen,…
3 tickets en tours
op 278 km
Nationaal park Sagarmatha, in de regio Khumbu in het noordoosten van Nepal, omvat de Mount Everest en enkele andere van…
121 tickets en tours
GetYourGuide biedt geen online tour voor Nationaal park Jigme Dorji aan; de toegang wordt, als er betaald moet worden, bij de ingang of via de parkbeheerder afgerekend. Parken in de buurt met boekbare tours vindt u op deze pagina.
Nationaal park Jigme Dorji beslaat 4 316 km².
Nationaal park Jigme Dorji werd opgericht in 1974.
Nationaal park Jigme Dorji ligt Bhutan. De kaart op deze pagina toont de precieze locatie.