Nationaal park Lake District

Tours en tickets voor Nationaal park Lake District: welke boeken

Het Lake District beslaat het bergachtige hart van het graafschap Cumbria, in het noordwesten van Engeland, een compact gebied van amper vijftig kilometer doorsnee, met zestien grote meren die als de spaken van een wiel uitwaaieren vanuit een centrale knoop van hoge fells, en het is het meest bezochte nationale park van Groot-Brittannië en het geliefdste wandelgebied van het land. U bereikt het via de West Coast Main Line van Londen naar Oxenholme, in minder dan drie uur, met een zijlijn naar Windermere, en via de snelweg M6, anderhalf uur van Manchester; binnen het park verbinden bussen, sommige met open dak, de belangrijkste dalen, en stoomboten en motorboten varen op Windermere, Ullswater, Derwentwater en Coniston, zodat een auto, die op de smalle weggetjes en op de volle parkeerplaatsen van de zomer eerder een last is, niet onmisbaar is. Er zijn geen poorten of toegangsprijzen. De bezoeker kiest een uitvalsbasis.

Windermere, Bowness en Ambleside, in het zuiden, zijn het drukst en het meest commercieel, met het grootste meer, het bezoekerscentrum van het nationale park in Brockhole en een gemakkelijke verbinding met Grasmere en de Langdale-dalen. Keswick, in het noorden, aan Derwentwater onder de Skiddaw, is het wandelaarsstadje, de toegangspoort tot Borrowdale, Buttermere en de steencirkel van Castlerigg. Ullswater, in het oosten, bedient de Helvellyn en de waterval Aira Force; Coniston heeft de Old Man en de herinnering aan Ruskin en Donald Campbell; en de afgelegen westelijke dalen, Wasdale, Eskdale en Ennerdale, bereikbaar over steile passen, zijn het wildst. Voor wie het rustig aan wil doen zijn er oeverpaden, de rondwandeling om Buttermere, om Rydal Water en Grasmere, de klim naar Catbells of Loughrigg, en Tarn Hows; voor bergwandelaars de Scafell Pike, de hoogste berg van Engeland, vanuit Wasdale of Borrowdale, de Helvellyn via de smalle graat van Striding Edge, de Langdale Pikes en de hoefijzerroute van Fairfield. De huizen van Wordsworth en Beatrix Potter trekken hun eigen pelgrims.

Nationaal park Lake District bezoeken: wat u ziet

Het Lake District werd in 1951 aangewezen als nationaal park, het tweede van Groot-Brittannië, werd in 2016 uitgebreid tot 2.362 vierkante kilometer en werd in 2017 als cultuurlandschap ingeschreven als UNESCO-werelderfgoed. Een Engels nationaal park is geen wildernis in staatsbezit, maar een bewoond platteland in particuliere handen, waar zo'n veertigduizend mensen wonen en de landbouw doorgaat, beschermd door regels voor ruimtelijke ordening; de National Trust bezit echter ongeveer een vijfde ervan, waaronder bijna alle centrale fells en de bovenloop van de dalen. De bergen zijn naar wereldmaatstaven klein, want de Scafell Pike reikt maar tot 978 meter, maar ze rijzen op van vlak boven zeeniveau, steil, kaal en rotsig, en hun schaal is volmaakt afgestemd op de wandelaar. Ze zijn opgebouwd uit drie gordels van oeroud gesteente: de gladde, leisteenachtige Skiddaw-groep in het noorden, het harde vulkanische gesteente van het midden, dat de ruigste en hoogste toppen vormt, en de zachtere leistenen en zandstenen van het zuiden, alle gebeeldhouwd door de gletsjers van de ijstijd, die de lange, smalle dalen uitsleten waarin de meren liggen, en de hooggelegen keteldalen met hun kleine donkere bergmeertjes, de hangende dalen en de watervallen achterlieten. Windermere, zeventien kilometer lang, is het grootste natuurlijke meer van Engeland, en Wastwater, negenenzeventig meter diep, het diepste.

De kaalheid van de fells is het werk van mens en schaap: het bos werd vanaf het neolithicum gekapt, toen het vulkanische gesteente van Langdale werd gewonnen voor stenen bijlen die over heel Groot-Brittannië werden verhandeld, en het patroon van het landschap, met kleine ommuurde akkers op de dalbodem, een gordel van ruw omheind weiland daarboven en open gemeenschappelijke weidegrond op de toppen, werd vastgelegd door Noorse kolonisten uit de tiende eeuw, wier taal voortleeft in de woorden fell, beck, tarn, force, gill en thwaite, en door de monniken van de abdij van Furness. Het wordt nog steeds op die manier bewerkt, door families die het geharde grijze herdwickschaap houden, waarbij elke kudde uit instinct gebonden is aan haar eigen stuk onomheinde berg. Tot het eind van de achttiende eeuw keken reizigers met afgrijzen naar deze bergen; de smaak voor het pittoreske maakte ze in de mode, en William Wordsworth, in 1770 geboren in Cockermouth en van 1799 tot zijn dood woonachtig in Grasmere en Rydal, maakte ze tot het landschap van de Engelse romantische poëzie, schreef er een gids over en noemde ze een soort nationaal bezit, een uitdrukking die vaak wordt aangehaald als de kiem van het idee van het nationale park. De campagne tegen een spoorlijn en een stuwmeer leidde rechtstreeks tot de oprichting van de National Trust in 1895, waarvan een van de grondleggers, kanunnik Rawnsley, predikant was bij Keswick, en Beatrix Potter, die het fortuin dat ze met haar kinderboeken verdiende besteedde aan het opkopen van boerderijen om ze te redden, liet de Trust vierduizend acre na. De zeven met de hand getekende gidsen van Alfred Wainwright over de fells, verschenen tussen 1955 en 1966, zijn nog altijd de bijbel van de wandelaars. Rode eekhoorns, edelherten, visarenden, die naar Bassenthwaite zijn teruggekeerd, en slechtvalken zijn de opvallendste dieren.

Nationaal park Lake District: beste reistijd, seizoenen en openingstijden

Het park is het hele jaar open. Mei en juni zijn doorgaans de droogste en zonnigste maanden, met wilde hyacinten in de bossen, lammetjes in de wei en lange avonden, en zijn de beste tijd om te komen; juli en augustus zijn het warmst, 16 tot 20 graden, en verreweg het drukst, met verstopte wegen rond Windermere en Ambleside en halverwege de ochtend volle parkeerplaatsen, en september en oktober brengen rustigere paden, roestbruin kleurende adelaarsvarens en prachtige herfstkleuren in Borrowdale.

Houd er rekening mee dat dit de natste streek van Engeland is, waar het gehucht Seathwaite meer dan drie meter regen per jaar krijgt, en dat regen, laaghangende bewolking en harde wind op elke dag mogelijk zijn, zodat regenkleding, warme kleding, wandelschoenen en op de fells een kaart en kompas onmisbaar zijn; de bergreddingsteams rukken honderden keren per jaar uit. De winter is rustig, met korte dagen en tijdens koudeperiodes sneeuw en ijs op de toppen, waarvoor ijsbijl en stijgijzers nodig zijn. Boek uw accommodatie voor de zomer en voor de Britse feestdagen (bank holidays) ruim van tevoren. Trek drie dagen tot een week uit. De Muur van Hadrianus ligt een uur ten noorden van Keswick, en de Yorkshire Dales een uur naar het oosten.